چکیده مقاله
در زندگی جمعی سرنوشت افراد به هم مربوط است و به قول معروف، افراد در سرنوشت یکدیگر اثر دارند، حق نظارت در اعمالدیگران، حق طبیعی و از آثار زندگی اجتماعی است امر به معروف و نهی از منکر یکی از مهمترین و عظیم ترین فرائض دینیدر اسلام است آیات و روایات بسیاری از جهات متعدد این وظیفه اجتماعی را مورد تائید قرار داده از طرف دیگر اعلامیه حقوقبشر در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۸ مطابق با ۹ آذر ۱۳۲۷ در مجمع عمومی سازمان ملل متحد تصویب شد حقوق بشر از حقوقی استکه لازمه طبیعت انسان بوده و پس از پیدایی دولت ها وجود داشته است در پژوهش حاضر که به روش تحلیلی و توصیفی وکتابخانه ای تهیه گردیده تلاشی است در جهت بررسی مفهوم امر به معروف و نهی از منکر و و رابطه آن با حقوق بشر بین المللو سوالات این پژوهش عبارتند از: ۱ آیا اعلامیه حقوق بشر به فریضه امر به معروف و نهی از منکر پرداخته است ۲ امر به معروف و نهی از منکر با اصل آزادی افراد در تعارض است از مهم ترین نتایج این پژوهش می توان به موارد زیر اشاره کرد: ۱در اعلامیه حقوق بشر سعی شده است دولت ها و نهادهای بین المللی به اجرا صحیح آموزه های حقوق تحت فشار قرار دهددر حالی که فریضه امر به معروف و نهی از منکر اینگونه نیست ۲ همواره این بحث بوده که فریضه امر به معروف و نهی از منکرممکن است با برخی از حقوق و آزادی های بشری در تضاد باشد در حالی که این فریضه یعنی امر به خوبی و نهی از بدی درهمه ادیان بوده و در حقیقت به معنای واقعی آزادی می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اشدی، شبنم و موصلی، علیرضا و خیری، کاوه و صدقی، خدیجه،1402،بررسی رابطه آزادی با امر به معروف و نهی از منکر طبق حقوق بشر بین الملل،پانزدهمین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضایی27 مرداد 1402