چکیده مقاله
دولت ها و سازمان های بین المللی را درجهت حفاظت و بهره برداری اصولی از منابع ژنتیکی گیاهی برای غذا و کشاورزی کهدرسی ویکمین کنفرانس سازمان کشاورزی و خوار و بار ملل متحد FAO در سال ۲۰۰۱ میلادی، معاهده بین المللی ذخایرژنتیکی گیاهی برای غذا و کشاورزی مورد تصمیم کشورها شرکت کننده در این کنفرانس بین المللی بوده است و آنچه در اینمعاهده بین المللی مقرر گردید ارائه روش های مناسب جهت کاهش آسیب کشورها و سازمان ها و اشخاص بر این منابع وبهره برداری مطلوب از آن بوده است این معاهده نمایانگر تلاش و دغدغه های جامعه جهان در خصوص حفاظت، اکتشافات،جمع آوری، شناسایی، ارزیابی و ثبت منابع ژنتیکی گیاهی برای غذا و کشاورزی در نیل به اهداف اعلامیه رم در مورد امنیت جهانی غذایی و برنامه اقدام اجلاس جهانی غذا و برای دستیابی به توسعه پایدار کشاورزی می باشد بدون تردید این مسئله بهیک عرصه و عزم جامع بین المللی نیاز دارد به عبارت دیگر گرچه حفاظت از منابع زنتیکی گیاهی وظیفه کشورها است و بایداز سطوح ملی شروع شود ولی به هماهنگی های بین المللی و منطقه ای نیاز دارد این مقاله ضمن اشاره به اهداف، اصول ومحور حمایت از منابع ژنتیکی گیاهی برای غذا و کشاورزی به بررسی تعهدات کشورها متعاهد و همچنین نظام چند جانبهدسترسی و تسهیم منافع و ارزیابی مطروحه در آن در پرتو تحولات نظام حقوقی بین المللی کشاورزی و محیط زیست توجهنموده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نجیر دار، حسن،1402،بررسی نظام حقوقی بین المللی و تعهد کشورها در خصوص کشاورزی پایدار وتعهدات حقوقی دولت ایران،پانزدهمین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضایی27 مرداد 1402