چکیده مقاله
شوراهای اسلامی شهر به عنوان نهادهایی برآمده از اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، جایگاه ویژه ای در ساختار مدیریت شهری دارند و از زمان تشکیل در دهه ۱۳۷۰ تاکنون نقش بسزایی در اداره امور محلی ایفا کرده اند هدف پژوهش حاضر بررسی جایگاه حقوقی این شوراها در نظام مدیریت شهری ایران و تبیین کارکردها، چالش ها و محدودیت های آن ها در ارتباط با شهرداری ها و سایر نهادهای دولتی است روش تحقیق در این مطالعه توصیفی تحلیلی بوده و ابزار گردآوری اطلاعات مبتنی بر منابع کتابخانه ای، اسناد قانونی و مقالات علمی داخلی و خارجی است یافته های پژوهش نشان می دهد که شوراهای اسلامی شهر اگرچه بر اساس اصول ۷ و ۱۰۰ تا ۱۰۶ قانون اساسی و قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوب ۱۳۷۵، دارای اختیارات متعددی در حوزه تصویب برنامه های شهری، نظارت بر عملکرد شهرداری و دفاع از حقوق شهروندان هستند، اما در عمل به دلایل مختلف از جمله مداخلات نهادهای دولتی، ضعف اختیارات اجرایی و تعارض قوانین با یکدیگر، نتوانسته اند نقش واقعی خود را در مدیریت شهری ایفا کنند بررسی تطبیقی با برخی کشورها نشان می دهد که شوراهای محلی در ایران بیشتر جنبه مشورتی و نظارتی داشته و از استقلال مالی و نهادی کافی برخوردار نیستند نتیجه گیری پژوهش بیانگر این است که ارتقای جایگاه حقوقی شوراهای اسلامی شهر در گرو اصلاح قوانین، تقویت استقلال نهادی، بازتعریف رابطه شورا با شهرداری و دولت مرکزی و توسعه مشارکت مردمی است در پایان، پیشنهادهایی جهت بهبود نقش و کارکرد شوراها در مدیریت شهری ایران ارائه خواهد شد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کرمعلی، عباس،1404،بررسی جایگاه حقوقی شوراهای اسلامی شهر در نظام مدیریت شهری ایران،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی24 مرداد 1404