تحلیل زبان شناختی ضوابط حاکم بر حقوق خصوصی بین المللی ایران

چکیده مقاله

زبان، ابزاری برای انتقال معناست؛ و این معنا، جلوه ای از شیوه اعمال اقتدار از سوی حاکم را آشکار می سازد مصوبات نهادهای قانون گذار، گاهی در میان پیشنهادهای متضاد و گوناگون نمایندگان، در بستر واژگان انبوه و فضای تنش های شخصی و سیاسی تصویب می شوند و ممکن است از انسجام و رسایی لازم برای القای معنا بی بهره بمانند در بسیاری موارد، قانون گذار عرفی نیز از سخن پردازی سنجیده ناتوان مانده و ناچار، دچار ابهام در انتقال مقصود می گردد نقص های تقنینی در عرصه حقوق خصوصی بین الملل ایران اندک نیستند؛ همچون مواد ۹۶۳ ، ۹۶۸ و ۹۷۳ قانون مدنی، و حتی در قانونی که اخیرا درخصوص تعیین تابعیت فرزندان حاصل از ازدواج زنان ایرانی با اتباع بیگانه به تصویب رسیده است رویکرد زبانی این مقاله نشان می دهد که صرف نظر از دگرگونی های ماهوی در حقوق خصوصی بین الملل و بی توجه به نثر فرسوده این بخش از قانون مدنی که اکنون هشت دهه از عمر آن گذشته، بازبینی زبانی و نگارشی – چه از منظر ساختار و چه از جنبه محتوایی – ضرورتی گریزناپذیر است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محدثه چاووشی طاهری

دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، گروه حقوق، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

نجمه سادات کاظمی بیدگلی

دانشجوی کارشناسی، گروه حقوق، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران

ابوالفضل میرباقری

دانشجوی کارشناسی، گروه حقوق، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران

چاووشی طاهری، محدثه و کاظمی بیدگلی، نجمه سادات و میرباقری، ابوالفضل،1404،تحلیل زبان شناختی ضوابط حاکم بر حقوق خصوصی بین المللی ایران،بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی30 آبان 1404