چکیده مقاله
در عصر حاضر، سازمان ها به عنوان نهادهای زنده و پویا، برای بقا و رشد در محیط رقابتی نیازمند مشارکت حداکثری و تعهد عمیق منابع انسانی خود هستند با این حال، بسیاری از آن ها در سکوت و به تدریج با چالشی عمیق و خزنده مواجه می شوند: پدیده بی تفاوتی سازمانی این پدیده، که به شکل گیری وضعیتی روان شناختی و رفتاری در کارکنان منجر می شود که در آن فرد نسبت به فرآیندها، اهداف، شکست ها و موفقیت های سازمان احساس تعلق و مسئولیت نمی کند، نه تنها به عنوان یک عامل کاهنده بهره وری، بلکه به عنوان یک تهدید جدی برای سلامت فرهنگ سازمانی و تحقق راهبردهای کلان شناخته می شود ظهور بی تفاوتی، نشان دهنده نوعی گسست میان فرد و سازمان است که خود را در قالب رفتارهایی چون انفعال، عدم ابتکار، اجتناب از مسئولیت پذیری و بی اعتنایی به کیفیت خروجی کار نشان می دهد اگرچه تاثیرات مخرب بی تفاوتی بر عملکرد فردی و سازمانی از جمله افزایش خطاها، کاهش نوآوری، افت کیفیت خدمات و افزایش مقاومت در برابر تغییر مورد اجماع پژوهشگران و مدیران است، اما درک ناکافی از ریشه ها و دلایل چندلایه و درهم تنیده شکل دهنده این پدیده، اغلب مانع از طراحی مداخلات موثر و پایدار شده است این ریشه ها می توانند در لایه های مختلفی نهفته باشند: از عوامل ساختاری و مدیریتی مانند سیستم های ناعادلانه پاداش، سبک رهبری نامناسب، ارتباطات ضعیف، و فقدان امنیت شغلی تا عوامل روان شناختی و فردی مانند احساس بی قدرتی، فقدان معنابخشی به کار، یا ناهمخوانی ارزش های فردی و سازمانی و حتی عوامل محیطی و فراسازمانی مانند شرایط کلان اقتصادی بی ثبات یا هنجارهای اجتماعی بدون یک کاوش عمیق و نظام مند که بتواند این علل را در بستر واقعی محیط های کاری شناسایی و تحلیل کند، هرگونه تلاش برای درمان بی تفاوتی در بهترین حالت، مسکنی موقتی و سطحی خواهد بود این پژوهش باهدف شناسایی و ریشه یابی علل بروز بی تفاوتی سازمانی در بین کارکنان از طریق مدیریت منابع انسانی سازمان بازنشستگی شهرداری تهران، در نظر دارد از شیوع این معضل در سازمان بکاهد نوع تحقیق ازنظر روش آمیخته اکتشافی است، ابزار اصلی پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته است که روایی آن به طریق محتوایی حاصل گردیده و همچنین با توجه به ضریب آلفای کرونباخ به دست آمده برابر با ۹۵/۰ پرسشنامه از پایایی خوبی برخوردار است بر طبق نتایج این پژوهش، عوامل موثر بر بی تفاوتی سازمانی بر مبنای نظر ۱۴ نفر از خبرگان در دو بعد و ۱۲ عامل شناسایی گردید نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که عدم شایسته سالاری مهم ترین عامل و پس ازآن وجود تبعیض، بی عدالتی و اختلاف در مزایای کارکنان بدون هیچ توجیهی به عنوان عامل دوم و وجود مدیران نالایق و غیرمتخصص در سازمان جزء عامل سوم گسترش بی تفاوتی سازمانی در بین کارکنان موجب گردیده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هنگری، محمد و سرلک، کورش و اخوان، عبدالعلی و رضوی زاده، حامد و عبدالمالکی، اعظم،1404،بررسی ریشه ها و دلایل بروز پدیده بی تفاوتی در محیط های سازمانی،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان