چکیده مقاله
یکی از معروف ترین پروتکل های مسیریابی در شبکه های موردی، پروتکل AODV است این پروتکل بر مبنای تقاضا برای برقراری مسیر از طرف فرستنده کار می کند به این معنی که زمانی مسیر ایجاد می شود که گره ای نیاز به ارسال اطلاعات به مقصد داشته باشد این پروتکل تنها زمانی مسیر را حفظ می کند که توسط منبع موردنیاز باشد ویژگی های مهمی که در این پروتکل وجود دارد ایجاد مسیرهای بدون دور در شبکه، خود آغازی و مقیاس پذیری است متناسب با رشد شبکه های موردی موضوع مسیریابی نیز یکی ازنگرانی های مربوط به آن شده است برخی از ویژگی ها در شبکه های موردی مانند پویایی ساختار شبکه، تحرک گره ها، اعتماد گره ها به یکدیگر و ارتباط راحت بین آنها، محدودیت توان مصرفی در آنها، نبود مدیریت مرکزی برای بررسی رفتارها و عملکردها، نبود خطوط دفاعی مشخص و… باعث شده تا مسیریابی در این شبکه ها اهمیت خاصی داشته باشد در اینجا پروتکل AODV بر اساس پارامترهای تاخیر زمان ، میزان سربار شبکه ، بار شبکه و توان شبکه بررسی شده است و نتیجه آن با دیگر پروتکل های اساسی مورد استفاده چون TORA، DSR مقایسه گردید که در نهایت با توجه به تنظیم پارامترهای اولیه در حالات مختلف و کارایی بهتر در شبکه های متحرک و مقیاس پذیری بهتری پروتکل AODV پی برده ایم
کلیدواژهها
نویسندگان
فرحناز پرورتبار
دانشگاه آزاد اسلامی استان همدان واحد ملایر
شیوه ارجاع
پرورتبار، فرحناز،1398،بهبود مسیریابی شبکه های بی سیم با پروتکل AODV،ششمین کنگره ملی تازه های مهندسی برق و کامپیوتر ایران با نگاه کاربردی بر انرژی های نو،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنگره ملی تازه های مهندسی برق و کامپیوتر ایران با نگاه کاربردی بر انرژی های نو12 اردیبهشت 1398 · تهران