چکیده مقاله
تراکم ترافیک، استفاده بیرویه مردم از وسایل نقلیه شخصی و در نهایت آلودگی هوا، همگی آثار ناشی ازناکارآمدی سیستمهای موجود حمل و نقل همگانی در شهرها میباشند امروزه با رشد قابل ملاحظه جمعیتشهرنشین و ایجاد پدیدهای به نام کلانشهرها، چگونگی عبورومرور در سطح شهر و تبادل خدمات و کالا از اهمیت ویژهای برخوردار شده و بر پیچیدگیهای رفتار حمل و نقلی مردم به شدت افزوده شدهاست از این رو میتوان با بهکارگیری برنامه زمانبندی مناسب و ارائه سیستمهای جدید حمل و نقل همگانی از جمله سیستم اتوبوس تندرو، تا حد زیادی جایگاه از دست رفته حمل و نقل همگانی را جبران نمود در این مقالههدف تدوین روشی جهت تعیین ظرفیت خطوط اتوبوسرانی میباشد بدین منظور ابتدا به ارائه متدولوژی تعیین ظرفیت خطوط پرداخته شده و سپس جهت ارزیابی روش ارائه شده اقدام به آمارگیری میدانی ازخط 1 سامانه اتوبوسهای تندرو شهر تهران نموده و بر اساساین اطلاعات مدل زمان توقف برآورد شده و با استفاده از شبیه سازی به کمکنرمافزار 6Aimsun v ضرایب عملکردی پهلوگاهها تعیین گردیده است در پایان و پساز برآورد پارامترهای اصلی، ظرفیت خط اتوبوسرانی مورد مطالعه تعیین گردید
کلیدواژهها
نویسندگان
محمدرضا احدی
استادیار، عضو هیئت علمی پژوهشکده حمل و نقل
سیدرامین اعتمادزاده
کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل
شیوه ارجاع
�حدی، محمدرضا و اعتمادزاده، سیدرامین،1391،تحلیل ظرفیت خطوط اتوبوسرانی، مطالعه موردی خطویژه شماره 1 سامانه اتوبوسهای تندرو شهر تهران،یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران2 اسفند 1390 · تهران