چکیده مقاله
براساسگزارشات ترازنامه انرژی ایران ،بخشحمل و نقل با 22 درصد انتشار گاز دی اکسیدکربن ، بعد از بخش خانگی عمومی تجاری، دومین رتبه را در انتشار 2 CO کشور را به خود اختصاصداده است این مقاله به تجزیه تحلیل تغییر در انتشار گاز دی اکسید کربن در بخش حمل و نقل ایران با استفاده از روش مجزاسازی شاخص دیویژیا میانگین لگاریتمیLMDI برای سالهای 1373 1386 میپردازد تغییر در انتشار گاز دی اکسید کربن به پنج عامل مالکیت وسایل نقلیه، رشد اقتصادی، شدت جمعیت، شدت آلودگی و شدت سوخت وسایل نقلیه تجزیه میکند نتایج حاکی از آن است که رشد سریع مالکیت وسیله نقلیه و رشد اقتصادی مهمترینعوامل در افزایشCO2 بخش حمل و نقل کشور بوده است و همچنین شدت جمعیت و شدت سوخت وسایل نقلیه و شدت آلودگی از عوامل کاهشانتشاراتCO2 بخشحمل و نقل طی سال های مورد مطالعه بودهاند
کلیدواژهها
نویسندگان
مصیب پهلوانی
دانشیارگروه اقتصاد دانشگاه سیستان و بلوچستان، عضو هیئت علمی دانشگاه
داود بهبودی
دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه تبریز، عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز
الهام رفیقی مرند
دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه سیستان و بلوچستان
لیلا غلامی حیدریانی
کارشناس ارشد توسعه اقتصادی و برنامه ریزی
شیوه ارجاع
پهلوانی، مصیب و بهبودی، داوود و رفیقی مرند، الهام و غلامی حیدریانی، لیلا،1391،تحلیل علل تغییرات انتشار گاز دی اکسیدکربن در بخش حمل و نقل ایران براساس- روش تجزیه طی سالهای 1386_1373،یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران2 اسفند 1390 · تهران