بررسی جایگاه دوچرخه سواری در حمل و نقل پایدار شهری در ایران

چکیده مقاله

دوچرخه سواری به عنوان گونهای از حمل و نقل غیر موتوری دارای مزایای متعدد اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی میباشد و بر این اساس توجه ویژهای در سالیان اخیر به آن شده است از سوی دیگر امروزه به شدت بر توسعه پایدار در ابعاد مختلف تاکید کرده و گسترش شیوههای حمل و نقل پایدار بر اساس همین رویکرد مورد توجه قرار گرفته است از همین رو، هدف این پژوهش بررسی نقش و چگونگی ارتباط میان دوچرخه سواری با حمل و نقل پایدار شهری میباشد که با توجه به رشد شتابان شهرنشینی و مراحل گذار به توسعهیافتگی از اهمیت بسزایی در کشورمان برخوردار است با توجه به ماهیت موضوع رویکرد حاکم بر این پژوهش روش توصیفی تحلیلی است به منظور گردآوری اطلاعات مورد نیاز از روش کتابخانهای اسنادی استفاده شده است نتایج پژوهش نشان میدهد که بهکارگیری سیستمهای پایدار حمل و نقل به عنوان یک عامل حیاتی در اقتصاد کشورها ضرورتی اجتناب ناپذیر برای کاهش بخشی از این مشکلات میباشد همچنین دوچرخه سواری به عنوان یک وسیله حمل و نقل پایدار در مقایسه با سایر گونه های حمل و نقل درون شهری دارای ویژگیها و مزیتهای فراوانی همچون عدم آلودگی محیط زیست شهری، عدالت در دسترسی به امکانات شهری، گسترش سلامت و نشاط فردی و اجتماعی، تحرک بخشی به فضاهای شهری، ایجاد تعامل اجتماعی و غیره میباشد همچنین دارای محدودیتهای فرهنگی، فردی و اجتماعی و عدم وجود تسهیلات و زیرساختهای مورد نیاز برای دوچرخه در ایران میباشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمود یزدانی امیری

استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، عضو هیات علمی دانشگاه زنجان

شاهرخ زاد ولی خواجه

دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه زنجان

سمیرا مرادی مفرد

دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه زنجان

فاطمه زاد ولی خواجه

دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تبریز

یزدانی امیری، محمود و زاد ولی خواجه، شاهرخ و مرادی مفرد، سمیرا و زاد ولی خواجه، فاطمه،1391،بررسی جایگاه دوچرخه سواری در حمل و نقل پایدار شهری در ایران،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک1 اسفند 1391 · تهران