بررسی میزان وابستگی و پیوند عملکردی میان شهر ساری (مرکز استان مازندران) و سایر شهرهای استان با استفاده از روش زمانی و مدل جاذبه نیوتن

چکیده مقاله

چگونگی برقراری ارتباط و پیوند میان شهرهای مرکزی و سکونت گاههای اطراف آنها، در توسعهیافتگی منطقه و یکپارچگی نظام شهری تأثیر بسزایی دارد همواره شبکه های ارتباطی حمل و نقلی در ایجاد این پیوند و وابستگی موثر بودهاند؛ پیوندی که میتواند در قدرت و توسعه یافتن سکونت گاههای دیگر و یا در تضعیف آنها بسیار موثر باشد و موجبات پیشرفت منطقه را فراهم کند شهر ساری به عنوان مرکز استان مازندران، در نیمه شرقی این استان قرار دارد برقراری ارتباط میان شهرهای استان با شهر ساری بطور غالب از طریق ارتباطات جادهای صورت می گیرد هدف این مقاله بررسی میزان وابستگی و پیوند عملکردی میان شهر ساری و سایر شهرهای استان مازندران میباشد فرضیه پژوهش میزان این وابستگی و پیوند را متناسب با جمعیت و فاصله میان آنها میداند در این راستا برای رسیدن به هدف مقاله و برقراری ارتباط میان فاکتورهای فرضیه، از مدل جاذبه نیوتن استفاده میشود اما برای تحلیل دقیق و کارآتر، به تعدیل مدل جاذبه پرداخته و با افزودن فاکتور ظرفیت جادهای، به مدل نهایی دست یافته میشود؛ در نهایت نتیجه میشود که شهر ساری با توجه به موقعیت جغرافیایی خود و جایگاهاش نسبت به شهرهای استان مازندران، نتوانسته پیوندی عملکردی و کارکردی مناسب با این شهرهای استان برقرار کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مرتضی خلیلی

دکترای برنامه ریزی حمل و نقل و ترافیک، دانشگاه علم و صنعت ایران، عضو ه

امین رضاپور

دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی منطقه ای، دانشگاه تهران، دانشجوی

�لیلی، مرتضی و رضاپور، امین،1391،بررسی میزان وابستگی و پیوند عملکردی میان شهر ساری (مرکز استان مازندران) و سایر شهرهای استان با استفاده از روش زمانی و مدل جاذبه نیوتن،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک1 اسفند 1391 · تهران