چکیده مقاله
امروزه تمامی مدیران در همه سازمان ها، خواستار استفاده بهینه از امکانات و ظرفیت های موجود در بخش های مختلف می باشند بنابراین وجود مدلی به منظور ارائه بازخورد در راستای بهبود عملکرد شعب مختلف سازمان ها و دستیابی به ابزاری جهت برآوردن این نیاز مدیران، بسیار ضروری و منطقی به نظر می رسد در راستای ضرورت فوق در این مقاله سعی و تلاش خواهد شد تا مدلی مناسب جهت ارزیابی عملکرد ایستگاه های تقاطعی و پر تردد خطوط مترو تهران برای شناسایی ایستگاه های کارا و ناکارا جهت بهبود عملکرد ایستکاه های ناکارا و یا ایستکاه هایی که کارایی کمتری دارند و تقویت هر چه بیشتر این ایستگاه ها ارائه شود این تحقیق تجربه ای از به کارگیری تحلیل پوششی داده ها در ارزیابی کارایی ایستگاه های تقاطعی و پر تردد خطوط مترو تهران است که با استفاده از نرم افزار گمز GAMZ بررسی شده و نوع مدل استفاده شده در این پژوهش SBM UNDESIR می باشد شاخص های مناسب جهت ارزیابی کارایی استخراج شده اند که شاخص های ورودی تعداد نیروی انسانی، هزینه پرسنلی، سهم هر ایستگاه و شاخص های خروجی شامل تعداد مسافر، درآمد ایستگاه، هدوی و حوادث می باشد نتایج تحقیقات نشان می دهد ایستگاه های امام خمینی، صادقیه، تئاتر شهر، شادمان، حسن آباد، شهدای ۱۷ شهریور و تربیت مدرس دارای کارایی صد در صدی هستند در آن سوی مساله ایستگاه های مهدیه، امام حسین، دروازه شمیران، میدان ولیعصر و شهید بهشتی به ترتیب دارای کمترین کارایی ممکن می باشند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیزاده طباطیایی، سید محسن و حق شناس، مجتبی،1398،ارزیابی کارایی ایستگاه های تقاطعی و پرتردد خطوط مترو تهران با رویکرد تحلیل پوششی داده ها،هجدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1398 · تهران