چکیده مقاله
در سال های اخیر، دست اندرکاران حوزه ی حمل و نقل تلاش کرده اند تا با استفاده از روش های مدیریت ترافیک، وضعیت ترافیک و ایمنی را بهبود بخشند در این میان، شناخت این نکته که کدام معیار و شاخص موترترین عامل موتر در افزایش ایمنی است، مسئله ی مبهمی است در مقاله ی پیش رو سعی شده است عوامل موتر بر ایمنی معابر برون شهری دوخطه، شناسایی و اولویت بندی شوند در مرحله ی اول عوامل موتر برایمنی ترافیک مورد شناسایی و ارزیابی قرار گرفته است در مرحله ی دوم، اولویت هر معیار با به کارگیری روش تاپسیس و مدل سازی شبکه ی عصبی مصنوعی تعیین شده است در روش تاپسیس از نظرات کارشناسی از طریق پرسش نامه و با جامعه هدف خبرگان و کارشناسان استفاده شده است انتخاب این دوروش به این دلیل بوده است که بین دو روش پیشگیرانه و واکنش گرا مقایسه انجام شود نتایج تجزیه و تحلیل مدل شبکه ی عصبی نشان داده است که برترین مدل، مدل شبکه ی عصبی پیشخور با تابع آموزشی لونبرگ مارکوادت با ساختار ۱۵ ۱۵ ۷۰ برای آموزش، آزمون و اعتبارسنجی است که دارای ۶ متغیر ورودی، یک لایه ی پنهان و ۳ نرون پنهان است اولویت بندی متغیرهای زیرساختی در روش شبکه ی عصبی شامل وجود قوس های افقی و قائم، درصد خودروهای سنگین، وضعیت روسازی، وضعیت زهکشی راه، حجم خودروهای عبوری و وضعیت دوربین های کنترل سرعت هستند نتایج اولویت بندی با کمک روش تاپسیس نشان داده است که اولویت متغیرهای زیرساختی موتر بر ایمنی مسیر شامل وضعیت زهکشی، وضعیت روسازی، وضعیت استفاده از دوربین کنترل سرعت، وضعیت وجود قوس های افقی و قائم، وضعیت علائم مورد استفاده در راه، درصد خودروهای سنگین، وضعیت روشنایی راه و حجم خودرو است
کلیدواژهها
نویسندگان
شهاب حسن پور
عضو هیئت علمی گروه مهندسی عمران، دانشگاه آیت الله بروجردی، بروجرد، ایران
شهریار افندی زاده
عضو هیئت علمی گروه مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
فرهاد حدادی
دانشجوی دکتری راه و ترابری، گروه مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
شیوه ارجاع
�سن پور، شهاب و افندی زاده، شهریار و حدادی، فرهاد،1398،اولویت بندی عوامل زیر ساختی موثر بر افزایش ایمنی جاده های دو خطه،هجدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1398 · تهران