چکیده مقاله
در یک شبکه حمل و نقل موجود، مساله طراحی شبکه مواد خطرناک شامل انتخاب بخش هایی از معابر است که می تواند برای حمل مواد خطرناک به کار گرفته شوند، به نحوی که ریسک مربوط به آن کمینه باشد از طرفی، متولیان امر حمل و نقل مواد خطرناک مایلند مسیرهایی را انتخاب کنند که کمترین هزینه حمل را متقبل گردند بدین ترتیب مساله مسیریابی حمل و نقل مواد خطرناک می تواند یک مسئله تصمیم در دو سطح باشد که طی آن شبکه ای به حمل مواد خطرناک اختصاص می یابد که دارای کمترین ریسک و در عین حال، کمترین هزینه حمل باشد با در نظر گرفتن انواع محدودیت ها شامل خطرات ناشی از حوادث احتمالی، قابلیت امدادرسانی در صورت بروز حادثه، طول مسیر و زمان سفر مسیر در شبکه و پیشینه تصادفات می توان با حل یک مسئله بهینه سازی بر مبنای امتیازدهی به کمان های شبکه، مسیر بهینه مربوط به کالاهای خطرناک را در یک شبکه حملو نقل شهری به دست آورد در این مطالعه، معابر شهر مشهد مورد بررسی قرار گرفتند و مسیرهای بهینه حمل دو نوع مواد خطرناک شامل سوخت و اسید با توجه به شعاع تاثیر این مواد و منظور نمودن محدودیت های بیان شده با استفاده از مجموعه نرم افزار ArcGIS تعیین گشتند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیدا روشنخواه
دانش آموخته کارشناسی ارشد برنامه ریزی حمل و نقل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران
امیر رسولی
دانش آموخته کارشناسی ارشد برنامه ریزی حمل و نقل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب
مرتضی اسدامرجی
دانشآموخته دکتری راه و ترابری، دانشگاه تربیت مدرس
محسن سرابی
دانش آموخته کارشناسی ارشد برنامه ریزی حمل و نقل، دانشگاه غیرانتفاعی شمال
نوید امیرپاشایی
دانش آموخته کارشناسی ارشد راه و ترابری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان
شیوه ارجاع
�وشنخواه، شیدا و رسولی، امیر و اسدامرجی، مرتضی و سرابی، محسن و امیرپاشایی، نوید،1398،تعیین مسیر بهینه حمل محموله های خطرناک با استفاده از ArcGIS (مطالعه موردی: مشهد)،هجدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1398 · تهران