چکیده مقاله
صلب محارب به عنوان یکی از مجازاتهای منصوص در فقه اسلامی در قوانین کیفری ایران نیز منعکس شده است این مجازات که ریشه قرآنی داشته و در آیه ۳۳ سوره مائده ذکر، شده همواره یکی از مباحث چالش برانگیز در فقه اسلامی و حقوق کیفری ایران بوده اختلاف نظر فقها در خصوص نحوه اجرای صلب زمان بندی آن و حدود جواز صلب زنده یا، جسد اهمیت بررسی تطبیقی منابع معتبر فقهی و قوانین موضوعه را دو چندان می کند این مقاله با هدف تحلیل تطبیقی دیدگاه امام خمینی تحریرالوسیله آیت الله، خویی شهید ثانی شرح لمعه و قانون مجازات اسلامی به بررسی چگونگی اجرای حکم صلب مدت زمان بقای، مصلوب جواز قتل پس از صلب و صلب کشنده پرداخته است روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای صورت گرفته است نتایج نشان می دهد که گرچه هر سه فقیه مذکور بر جواز صلب زنده اتفاق نظر دارند اما نسبت به صلب کشنده و قتل پس از صلب احتیاط و نهی وجود دارد قانون مجازات اسلامی نیز با پذیرش مجازات صلب، جزئیات اجرایی آن را مسکوت گذاشته و عملا اجرای صلب زنده را منتفی می داند این تطبیق می تواند در فهم بهتر مبانی فقهی و سیاست جنایی ایران در قبال محاربه موثر باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدیان نصر آبادی، سید ابراهیم و شاهین فرد، خاطره،1404،بررسی فقهی و حقوقی صلب محارب،پنجمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی17 مرداد 1404 · همدان