چکیده مقاله
این پژوهش به بررسی جرم انگاری اهانت به مقدسات دینی در رسانه ها، به ویژه در حوزه مطبوعات، می پردازد این موضوع با توجه به تضارب آن با حقوق بشر، آزادی بیان، حقوق اقلیت ها و همچنین ضرورت حفظ نظم عمومی و احترام به اعتقادات مذهبی، اهمیت ویژه ای دارد در حقوق اسلام، توهین به مقدسات از جرایم مهم تلقی شده و در قوانین تعزیرات و مطبوعات مورد بررسی قرار می گیرد، به طوری که فرد مجرم ممکن است به عنوان مفسد فی الارض مجازات شود روش تحقیق حاضر، توصیفی تحلیلی با رویکرد نظری است که با استفاده از روش های کتابخانه ای و میدانی، به تحلیل کیفی داده ها می پردازد نتایج تحقیق نشان می دهد که طبق ماده ۲۶ قانون مطبوعات، اهانت به مقدسات از طریق مطبوعات که منجر به ارتداد شود، جرم است و حکم ارتداد را در پی دارد در غیر این صورت، مجازات بر اساس قانون تعزیرات تعیین می شود و قاضی می تواند با در نظر گرفتن شرایط، مجازات را تخفیف دهد یا تغییر دهد اهانت شامل گفتار، فعل، نوشتن و اشاره صریح است بر اساس ماده ۵۱۳ قانون مجازات اسلامی، اهانت به مقدسات اسلام مانند خداوند، قرآن، پیامبر ص ، ائمه اطهار ع ، حضرت فاطمه س و اماکن مقدس حبس از ۱ تا ۵ سال را در پی دارد ماده ۶۰۲ همین قانون، دشنام یا قذف به پیامبر اکرم ص یا پیامبران دیگر را «سب النبی» دانسته و مجازات آن را اعدام تعیین کرده است قذف یا دشنام به ائمه معصومین ع یا حضرت فاطمه س نیز در حکم سب النبی است در مواردی که فرد تحت اکراه، غفلت، سهو، مستی یا بدون توجه به معنی کلمات، چنین اهانتی را مرتکب شود، عمل او مشمول سب النبی نبوده و مجازات آن ۷۴ ضربه شلاق است همچنین، اهانت به مقدسات سایر مذاهب اسلامی که منجر به اختلاف میان مسلمانان شود، از دیدگاه رهبر معظم انقلاب، خیانت به اسلام و حرام شرعی محسوب می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�کبری، شیرین و البوعلی، امیر و بنی نعیمه، عیسی،1404،جرم انگاری اهانت به مقدسات دینی در حوزه مطبوعات،پنجمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی17 مرداد 1404 · همدان