چکیده مقاله
ادبیات فارسی از آغاز شکل گیری خود، پیوندی عمیق و ناگسستنی با آموزه های دینی، به ویژه قرآن کریم و احادیث نبوی و روایات اهل بیت ع ، داشته است این پیوند، نقشی بنیادین در تکوین و گسترش مضامین اخلاقی در متون نظم و نثر فارسی ایفا کرده و سبب شده است که ادبیات فارسی نه تنها عرصه ای هنری، بلکه رسانه ای برای انتقال ارزش های اخلاقی و معنوی اسلام باشد پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی، به بررسی تاثیر آموزه های قرآنی و حدیثی بر شکل گیری و تقویت مضامین اخلاقی در ادبیات فارسی کلاسیک می پردازد بدین منظور، آثار برجسته ای از شاعران و نویسندگان نامداری چون فردوسی، سعدی، مولوی، سنایی و حافظ مورد تحلیل قرار گرفته است یافته های پژوهش نشان می دهد که مفاهیمی همچون عدالت، تقوا، صبر، توکل، زهد، نوع دوستی، پرهیز از رذایل اخلاقی و دعوت به فضایل انسانی، به طور مستقیم یا غیرمستقیم از متون دینی الهام گرفته و در ساختار فکری و زبانی ادبیات فارسی انعکاس یافته اند قرآن و حدیث نه تنها به عنوان منبع الهام محتوایی، بلکه به مثابه الگوی مفهومی و اخلاقی، در شکل دهی جهان بینی ادیبان فارسی زبان نقش آفرین بوده اند نتیجه این تاثیرپذیری، خلق آثاری است که در کنار زیبایی های ادبی، حامل پیام های اخلاقی و تربیتی عمیق اند و همچنان در فرهنگ ایرانی اسلامی جایگاهی ماندگار دارند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نجری نژاد، زینب و سنجری نژاد، شمسی و سنجری، افسانه،1404،(تاثیر آموزه های قرآنی و حدیثی بر شکل گیری مضامین اخلاقی در ادبیات فارسی)،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر