چکیده مقاله
در دهه اخیر، گسترش محیط های یادگیری هوشمند، بستر تازه ای برای تحول در فرایند آموزش و یادگیری دانش آموزان فراهم کرده است الگوریتم های یادگیری تطبیقی با قابلیت تحلیل رفتار یادگیرندگان، امکان تطبیق محتوا، بازخورد، و چالش های یادگیری با نیازهای فردی را فراهم می کنند پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر این الگوریتم ها بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان انجام شد و سازوکارهای شناختی و انگیزشی موثر در این فرایند تحلیل گردید روش پژوهش از نوع آمیخته کمی–کیفی بود در بخش کمی، ۲۴۰ دانش آموز مقطع متوسطه دوم از سه مدرسه هوشمند در تهران شرکت کردند و از ابزارهایی مانند پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی پینتریچ و لاک ۱۹۹۰ و شاخص تعامل تطبیقی استفاده شد نتایج نشان داد الگوریتم های یادگیری تطبیقی، از طریق بهبود احساس کنترل، بازخورد شخصی سازی شده، و چالش متناسب با توانایی، خودکارآمدی تحصیلی را به طور معناداری افزایش می دهند در بخش کیفی نیز، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان و دانش آموزان نشان داد که ترکیب بازخورد فوری و مسیر یادگیری شخصی سازی شده، نقش مهمی در ایجاد حس موفقیت تدریجی دارد یافته ها حاکی از آن است که محیط های هوشمند مبتنی بر یادگیری تطبیقی می توانند به عنوان ابزار موثری برای پرورش باور به توانایی شخصی در یادگیرندگان به کار روند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پیرمرادی، ژینو و امیری، سارا،1404،(تاثیر الگوریتم های یادگیری تطبیقی بر شکل گیری خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان: بررسی مکانیزم های شناختی و انگیزشی در محیط های یادگیری هوشمند)،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر