چکیده مقاله
این پژوهش با هدف تعیین نقش واسطه ای خودکنترلی در ارتباط بین والدگری هلیکوپتری و سطوح افسردگی دانشجویان انجام شد این پژوهش یک طرح تحقیق توصیفی همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری SEM است جامعه آماری پژوهش حاضر، کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه های دولتی و غیر دولتی شهر کازرون در سال ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ بودند نمونه پژوهش ۳۵۲ نفر از دانشجویان مقطع کارشناسی بودند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند برای جمع آوری داده ها از مصاحبه بالینی ساختاریافته، پرسشنامه افسردگی بک ویرایش دوم، پرسشنامه والدگری هلیکوپتری پیستال و همکاران ۲۰۲۰ و مقیاس خودکنترلی تانجی و همکاران ۲۰۰۴ استفاده شده است داده های جمع آوری شده با استفاده از مدل سازی ساختاری و روش بوت استرپ با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۶ و Smart Pls ۳ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت نتایج همبستگی بین متغیرهای پژوهش نشان داد که بین افسردگی با والدگری هلیکوپتری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و بین خودکنترلی با افسردگی رابطه منفی و معناداری وجود دارد P≤۰ ۰۰۱ همچنین ضریب مسیر والدگری هلیکوپتری به افسردگی از طریق خودکنترلی برابر ۰ ۵۲۹ می باشد و مقادیر t برابر ۱۲ ۲۶۸ می باشد که نشان دهنده معنادار بودن ضرایب برآورد شده هستند در نتیجه مسیر این فرضیه مورد تایید قرار گرفت بنابراین می توان با برگزاری کارگاه های آموزشی برای والدین در مورد خطرات فرزندپروری هلیکوپتری و تشویق به تقویت استقلال دانشجویان در جهت کاهش افسردگی و افزایش خودکنترلی آنها گام برداشت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیما دارنگ
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ازاد اسلامی، واحد یاسوج، یاسوج، ایران
نازنین دارنگ
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ازاد اسلامی، واحد یاسوج، یاسوج، ایران
مسلم عباسی
دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه سلمان فارسی کازرون، فارس، ایران
شیوه ارجاع
�ارنگ، شیما و دارنگ، نازنین و عباسی، مسلم،1404،نقش واسطه ای خودکنترلی در رابطه والدگری هلیکوپتری با سطوح افسردگی دانشجویان،یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش31 خرداد 1404 · تهران