بررسی آبشستگی موضعی در آبشکنهای کوتاه

چکیده مقاله

بهمنظور ساماندهی رودخانه ، حفاظت سواحل و تثبیت کناره ها، از سازه ای بنام آبشکن استفاده می شود این نوع سـازه در پـل هـا بـه عـنوان پایـة کناری یا تکیه گاه پل نیز مورد استفاده قرار می گیرد در اثر وجود این سازه در رودخانه، تمرکز شدید سرعت ، تغییر الگوی جریان ، گردابهای اولیه و برخاستگی اتفاق می افتد که مجموعة این پارامترها منجر به فرسایش بستر اطراف سازه و ایجاد حفرة آبشستگی میگردد تجربه در موارد کثیری نشان داده است که آبشستگی می تواند به طور پیوسته زیر فونداسیون سازه را خالی کرده و موجـب تخریـب آن گـردد از طرفی در مرحلة طراحی، اطلاعات کامل فونداسیون سازه برای اجتناب از چنین وضـعیتی ضـروری است در این میان مشکل اصلی طراحان عدم وجود تئوری قابل فهمی است که براساس آن عمـق و محـل آبشستگی ناشی از وجود سازه تعیین شود لذا درک صحیح پدیده می تواند در طراحی سازه موثر باشد بهمنظور شناخت دقیق آبشستگی آبشکن و ترسیم دیدی واضح نسبت ب ه این موضوع ، آزمایشاتی بر روی آبشـکنهـای کوتاهِ بالدار انجام گرفت براساس نتایج بدست آمده ، حداکثر عمق آبشستگی در دماغة بالادست سازه ایجاد شد و عمق بیبعد حفره با افزایش طول پیشامدگی سازه ً تقریبا بهصورت خطی افزایش یافت

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

قربان مهتابی

دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی

علی حسین زاده دلیر

قربان مهتابی دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشیداود فرسادی زاده استادیار دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریزاحمد فاخری فرد دانشیار دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز

داود فرسادی زاده

استادیار دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز

احمد فاخری فرد

دانشیار دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز

مهتابی، قربان و حسین زاده دلیر، علی و فرسادی زاده، داود و فاخری فرد، احمد،1385،بررسی آبشستگی موضعی در آبشکنهای کوتاه،هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه24 بهمن 1385 · اهواز