بررسی ترسالیها و خشکسالیهای رودخانه کارون بر اساس آبدهی

چکیده مقاله

حوزه کارون در جنوب شرقی ایران پر آب ترین حوزه آبریز کشور بوده و از نظر اقتصادی، کشاورزی، امنیتی و حتی سیاسی دارای اهمیت بسزایی است به همین دلیل لزوم شناخت رژیم رودخانه ای و بررسی جریانات رودخانه ای آن جهت بهره برداری و مدیریت منابع آبی کاملاٌ احساس می گردد در این تحقیق با استفاده از جریان متوسط سالانه رودخانه کارون در محل ایستگاه پل شالو اقدام به تعیین سالهای خشک و مرطوب گردید برای این مهم ابتدا با استفاده از بررسی خطای بین مقادیر محاسبه ای و مشاهداتی، رابطه بلوم به عنوان بهترین رابطه احتمال تجربی انتخاب گردید در مرحله بعدی با استفاده از تست بهترین برازش در روش گشتاورهای خطی، توزیع گاما از بین توزیعهای دو پارامتری و توزیع لوجستیک تعمیم یافته از بین توزیعهای سه پارمتری به عنوان بهترین توزیع آماری برای ایستگاه پل شالو انتخاب گردیدند اما در نهایت توزیع پنج پارامتری وکبای به دلیل خطای پایین به عنوان توزیع مورد نظر برای انالیز انتخاب گردید نتایج بررسی با این توزیع نشان داد که در یک دوره 46 ساله، 10/9 درصد میزان دبی متوسط حالت خیلی مرطوب، 17/4 مرطوب، 10/9 نیمه مرطوب، 23/9 درصد متوسط، 15/2 درصد نیمه خشک، 13 درصد خشک و 8/7 درصد خیلی خشک می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

رامین رستمی

کارشناس ارشد سازه های آبی – مرکز آموزش کشاورزی میاندوآب

مهرداد اکبرپور

کارشناس ارشد سازه های آبی سازمان آب و برق خوزستان

�ستمی، رامین و اکبرپور، مهرداد،1385،بررسی ترسالیها و خشکسالیهای رودخانه کارون بر اساس آبدهی،هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه24 بهمن 1385 · اهواز