چکیده مقاله
یکی از راههای تثبیت سواحل رودخان ۀ سیستان استفاده از روشهای بیومهندسی می باشد نفوذ ریشه های گیاهان در درون خـاک بـر روی شیب های خاکی همانند آرماتور در بتن باعث مسلح سازی خاک می گردد این پدیده باعث افزایش مقاومت برشی خاک و افزایش پایداری شیب های خاکی می شود با شناخت این فرایند و استفاده ازگونه های مناسب ، با شرایط محیط و با ریشه های مقـاوم ، پـروژه های تثبیت شیب های خاکی به صورت علمی انجام خواهد گرفت در این مطالعه ابتدا بازدیدهای صـحرایی جهـت شناسـایی گیاهـان بومی منطقه انجام شد در این راستا گونه های گیاهی بومی شناسائی شده غالب منطقه، عبارت از گزشاهی ، گز، بید، پده ، اکالیپتوس و نی می باشد بدین ترتیب نمونه هایی از ریشه های گونه های گیاهی رشد یافته در سواحل رودخانه جمع آوری گردیـد و سـپس ایـن نمونه ها تحت شرایط استاندارد که رطوبت طبیعی آنها حفظ گردید ، به آزمایشگاه منتقل شد و میزان مقاومت کششی این ریشه ها مورد بررسی و آزمایش قرار گرفت سپس این داده های اندازه گیری شده با سایر نقاط مورد ارزیابی قرار گرفت با توجه به نتایج بدست آمده مشخص گردید که در بین درختان درخت اکالیپتوس و گز رودخانه ای از مقاومت کششی بالاتری نسبت بـه گونـه هـای دیگـر منطقـه برخوردارند و با توجه ب ه اثرات مفید این گیاهان بومی توصیه می شود از آن در جهت مسلح سازی و پایدار ی سواحل رودخانـه سیـستان استفاده شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یردلی، عظیم و شفاعی بجستان، محمود و سیاسر، هادی،1385،بررسی مقاومت ریشۀ گونه های گیاهی مورد استفاده در تثبیت سواحل رودخانه سیستان،هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه24 بهمن 1385 · اهواز