بررسی پائین افتادگی رودخانه ی کن در اثر برداشت شن و ماسه در پائین دست خط آهن تهران - تبریز

چکیده مقاله

رودخانه ی کن در شمال باختری تهران بزرگ قرار دارد این رودخانه پس از خارج شدن از بخش های کوهستانی البرز مرکزی جنوبی، با شیب نسبتاً زیاد، ژرفای کم و پهنای نسبی زیاد، ویژگی های رودخانه های شریانی را نشان می دهد استعداد حمل رسوب این رودخانه بالا است و برای اتلاف انرژی مازاد خود، جریان آب در آن تمایل به گسترش عرضی و توسعه دارد رودخانه ی کن در بدو ورود به دشت، با کاسته شدن ناگهانی شیب آن ، شروع به رسوب گذاری می کند و تا حد امکان بستر خود را پهن می نماید در این ناحیه آبرفت قدیمی در دیواره های رودخانه ناپایدار و فرسایش پذیر است و چسبندگی بین ذرات آن زیاد نیست برداشت بی رویه ی شن و ماسه از بستر رودخانه ، باعث ریزش سواحل، ایجاد به هم ریختگی در رسوبات بستر، تغییر سطح مقطع جریان، تخریب بستر رودخانه در بالادست ، تخریب زون های حاشیه ای، از بین رفتن پوشش گیاهی، تغییر تراوایی موضعی و در نهایت ایجاد تغییرات مرفودینامیکی گردیده است در پائین دست پل راه آهن تهران تبریز برداشت و بهره برداری از معادن شن و ماسه ی رودخانه ای سبب پائین افتادن شدید بستر رودخانه گردیده است در این مقاله تغییرات مورفولوژیک رودخانه ی کن در پائین دست پل خط آهن تهران تبریز، که در آن بهره برداری از مصالح شن و ماسه صورت پذیرفته، مورد بررسی قرار گرفته است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

پرویز روزخش

عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری کشور

مهدی حبیبی

عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری کشور

محمدرضا غریب رضا

عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری کشور

�وزخش، پرویز و حبیبی، مهدی و غریب رضا، محمدرضا،1385،بررسی پائین افتادگی رودخانه ی کن در اثر برداشت شن و ماسه در پائین دست خط آهن تهران - تبریز،هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه24 بهمن 1385 · اهواز