چکیده مقاله
یکی از روشهای متداول ساماندهی و کنترل فرسایش کناری در قوس رودخانه ها استفاده از آبشکن است آبشکن با هدایت جریان به سمت محور رودخانه، از ایجاد جریان قوی در طول ساحل جلوگیری کرده و مانع فرسایش ساحل رودخانه می گردد از سوی دیگر الگوی جدید جریان باعث آبشستگی در اطراف آبشکن می شود یکی از پارامترهای موثر بر آبشستگی در دماغه آبشکن ها، اثر طول آبشکن است بمنظور بررسی اثر طول آبشکن در قوس بر فرآیند آبشستگی، آزمایش هائی دریک فلوم آزمایشگاهی با قوس 180 درجه با R /B = 4 7 از جنس پلاکسی گلاس انجام پذیرفت در این تحقیق با قرار دادنیک آبشکن در فلوم آزمایشگاهی درموقعیتهای 30 و 170 درجه با طول های 8و10و12 سانتی متر با دبی های 20و24و28 لیتر بر ثانیه و عمق ثابت 13 سانتی متر پدیده آبشستگی حول آبشکن در حالت آب زلال مورد بررسی قرار گرفت برای مصالح کف فلوم از ماسه طبیعی با دانه بندییکنواخت با D50=2mm و ضریب یکنواختی 1/7 استفاده شد نتایج این تحقیق نشان می دهد هر چه طول آبشکن افزایشیابد باعث افزایش عمق آبشستگی اطراف آن می شود همچنین با افزایش دبی جریان و موقعیت قرار گیری آبشکن در قوس ابعاد چاله و طول پشته در پائین دست آبشکن نیز افزایش مییابد
کلیدواژهها
نویسندگان
علیرضا عطوفی
کارشناس ارشد سازه های آبی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات اهواز
امین مرادی
کارشناس ارشد سازه های آبی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات اهواز
علیرضا مسجدی
استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز
شیوه ارجاع
�طوفی، علیرضا و مرادی، امین و مسجدی، علیرضا،1388،بررسی اثر طول آبشکن بر عمق آبشستگی اطراف آن در موقعیت 90 درجه در قوس 180 درجه رودخانه ها،هشتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه6 بهمن 1388 · اهواز