بهینه سازی موقعیت، حجم و ابعاد سازه های تخلیه مخازن نگهداشت و تاخیر در شبکه های جمع آوری آب های سطحی

چکیده مقاله

در این پژوهش توسعه یک مدل بهینه ساز بر پایه الگوریتم ژنتیک، برای طراحی بهینه شبکه دفع آب های سطحی با امکان بهینه سازی موقعیت و حجم حوضچه های تاخیروابعاد سازه های تخلیه آن ها مدنظر قرار گرفت در مدل پیشنهادی عملکرد هیدرولیکی هر جواب گزینه شبکه با استفاده از مدل SWMMارزیابی شد که در آن از مدل موج دینامیکی برای روندیابی سیلاب بهره گیری شد عملکرد این مدل در یک شبکه محک معروف مورد آزمایش قرار گرفت، که در جواب بهینه مدل، از بین پنج جایگاه موجود در شبکه، دو مخزن با حجم های 15377 و 73112 متر مکعب در مکان مناسب جایابی شد این جواب بهینه در مقایسه با جواب های بهینه پژوهش های پیشین هزینه ساخت کمتر داشت مقایسه با کارهای پیشین نشان داد که جایابی دو مخزن در شبکه، با کاهش دبی اوج سیلاب خروجی، موجب کاهش اندازه عمق کارگذاری لوله های پایین دست مخازن و در نتیجه کاهش مجموع هزینه های ساخت شبکه شد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نوید پرتانیان

دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و مهندسی آب منابع آب دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان

سیدعلی موسوی

استادیار گروه مهندسی آب دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان

افشین اشرف زاده

دانشیار گروه مهندسی آب دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان

پرتانیان، نوید و موسوی، سیدعلی و اشرف زاده، افشین،1397،بهینه سازی موقعیت، حجم و ابعاد سازه های تخلیه مخازن نگهداشت و تاخیر در شبکه های جمع آوری آب های سطحی،یازدهمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه9 بهمن 1397 · اهواز