چکیده مقاله
یکی از عمده ترین مشکلات سرریزهایی که روی بستر فرسایش پذیر قرار می گیرند، آبشستگی در پایین دست است که می تواند پایداری آنها را با خطر جدی مواجه کند از این رو در این پژوهش به مطالعه و بررسی این پدیده پرداخته شده است آزمایش ها در کانالی به طول ۱۰ متر، عرض ۷۵ سانتی متر و ارتفاع ۸۰ سانتی متر برای دبی و عمق پایاب های مختلف انجام شد نتایج نشان داد که روند انتقال رسوبدر گودا آبشستگی پایین دست سرریزکلیدپیانویی با افزایش عدد فرود ذره، افزایشی است در آزمایش با کمترین عمق نسبی پایاب، مقادیر بیشینه عمق آبشستگی حدود ۴۰ درصد بیشتر از آزمایش با بیشترین عمق نسبی پایاب می باشد با افزایش عدد فرود ذره عمدق و طول حفره آبشستگی پایین دست سرریز به ترتیب ۴۶ درصد افزایش و ۶۵ درصد کاهش یافت
کلیدواژهها
نویسندگان
مسعود قدسیان
استاد هیدرولیک، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست و پژوهشکده مهندسی آب، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
چنور عبدی چوپلو
دانشجوی دکتری مهندسیی عمران آب و سازه های هیدرولیکی، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
آرام غفوری
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران آب و سازه های هیدرولیکی، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
شیوه ارجاع
قدسیان، مسعود و عبدی چوپلو، چنور و غفوری، آرام،1400،مطالعه آزمایشگاهی آبشستگی پایین دست سرریز کلیدپیانویی مستطیلی شکل نوع A،دوازدهمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه4 بهمن 1400 · اهواز