چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر تعیین نقش پیش بینی کننده سبک های دلبستگی در رضایت از زندگی زنان باردار بود جامعه آماری این پژوهش را کلیه زنان باردار مراجعه کننده به بیمارستان تهران در سال 1398 تشکیل دادند نمونه شامل 200 نفر بود که از طریق روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند در پژوهش حاضر از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چند گانه استفاده گردید ابزار استفاده شده عبارت از مقیاس رضایت از زندگی دینر 1985 و مقیاس سبک های دلبستگی کولینز و رید 1990 بود داده ها با استفاده از نرم افزار 22SPSS تحلیل شدند یافته ها نشان داد که سبک های دلبستگی با رضایت از زندگی زنان باردار رابطه معنادار دارند نتایج رگرسیون همزمان نشان داد سبک های دلبستگی توانایی پیش بینی حدود 5 / 16 درصد از رضایت از زندگی زنان باردار را دارا می باشند مقایسه ضرایب استاندارد Beta نشان داد که از بین این سبک ها، سبک اضطرابی حدود 5 / 16درصد از واریانس رضایت از زندگی زنان باردار را به طور منفی و معنادار پیش بینی می کند همچنین سبک نزدیکی حدود 24 درصد و سبک وابستگی حدود 7 درصد از واریانس رضایت از زندگی زنان باردار را به طور مثبت و معنادار پیش بینی می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ادمان منش، شیوا و تاجری، بیوک،1399،نقش پیش بینی کننده سبک های دلبستگی در رضایت از زندگی زنان باردار،ششمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره وعلوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره وعلوم تربیتی25 تیر 1399