بررسی اثربخشی هنر درمانی گروهی بر مهارتهای اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی/نقص توجه

چکیده مقاله

زمینه و هدف: پژوهشها نشان دادند که یکی از مشکلات اصلی کودکان مبتلا به اختلال بیشفعالی/نقص توجه، مشکلات آنها درمهارتهای اجتماعی در موقعیتهای مختلف است شیوه های مختلفی برای درمان و توانبخشی این کودکان به کاررفته است، اما این مطالعه باهدف بررسی اثربخشی هنردرمانی گروهی بر مهارتهای اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی/نقص توجه انجام شد روش بررسی: پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی بوده و از لحاظ روش، نیمه آزمایشی میباشد که در آن از طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل استفاده شده است جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان ۸ تا ۱۲ سال شهر تهران بود که از این میان ۳۰ نفر به روش تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایشی جایدهی شدند پرسشنامه مهارتهای اجتماعی گرشام و الیوت ۱۹۹۰ جهت بررسی مهارتهای اجتماعی کودکان مورداستفاده قرار گرفت پس از اجرای پیش آزمون، جلسات برای گروه آزمایش در ۹ جلسه ۴۵ ۶۰ دقیقه ای و دو بار در هفته انجام گرفت پس از مداخله مهارتهای اجتماعی مورد ارزیابی قرار گرفت و جهت تحلیل داده ها ازنرم افزار spss ۲۴ و تحلیل کوواریانس استفاده شد یافته ها:نتایج پژوهش نشان داد که هنردرمانی گروهی موجب افزایش مهارتهای اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی/نقص توجه در گروه آزمایشی در مقایسه با گروه کنترل در مرحله پس آزمون شده است نتیجه گیری: نتایج نشان داد که هنر درمانی میتواند به عنوان روشی مناسب در بهبود مهارتهای اجتماعی این کودکان مورداستفاده قرار گیرد؛ بنابراین، برنامه ریزی به منظور استفاده از هنردرمانی گروهی برای کودکان با اختلال نارسایی توجه بیش فعالی اهمیت ویژه ای دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علیرضا غنی پور

کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آیندگان، تنکابن، ایران

علی موذنی

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، اصفهان، ایران

فاطمه ناصر اوماسلان علیا

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد لاهیجان، لاهیجان، ایران

سیدعلی اسدی نژاد

کارشناسی ارشد مهندسی فناوری اطلاعات، گیلان، ایران

�نی پور، علیرضا و موذنی، علی و ناصر اوماسلان علیا، فاطمه و اسدی نژاد، سیدعلی،1400،بررسی اثربخشی هنر درمانی گروهی بر مهارتهای اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی/نقص توجه،یازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی29 بهمن 1400