چکیده مقاله
با توجه به اهمیت شناخت مسائل و مشکلات روانی و عاطفی کودکان که ۵۰ درصد جمعیت کشورهای در حال توسعه را تشکیل می دهد ، هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه کم رویی و خودکنترلی با اضطراب اجتماعی در کودکان ۱۳ ۸ می باشد پژوهش یک تحقیق توصیفی همبستگی و از نظر هدف کاربردی بود جامعه آماری دانش آموزان ۱۳ ۸ ساله شهرستان علی آباد کتول که تعداد ۱۵۷۹۷ نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده به علت شیوع کرونا در جامعه و تعطیلی مدارس شهرستان به صورت آنلاین در گروه مدارس برگزار گردید که تعداد ۳۷۵ نفر بر اساس جدول مورگان به پرسش نامه های کمرویی استنفورد ، مقیاس خود کنترلی ادراک شده کودکان هومفری cpc و پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک بعد از تعیین پایایی پرسشنامه ها به وسیله آزمون آلفای کرونباخ پاسخ دادند جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون کلموگروف اسمیروف وضریب همبستگی اسپیرمن در نرم افزار spss استفاده شد نتایج پژوهش نشان داد ، بین کم رویی و خود کنترلی با ابعاد اضطراب اجتماعی ترس از بیگانگان ، ترس از ارزیابی توسط دیگران ، ترس از صحبت کردن در جمع و در کودکان رابطه معنا داری وجود دارد با توجه به علامت ضریب همبستگی ، افزایش کم رویی سبب افزایش اضطراب اجتماعی با تمام خرده مقیاس ها می شود ۰ ضریب همبستگی با توجه به نتایج پژوهش حاضر می توان نتیجه گرفت که بین کم رویی و خود کنترلی با اضطراب اجتماعی در کودکان ۱۳ ۸ ساله رابطه معناداری وجود دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
گل افشان، زهرا،1400،رابطه کم رویی و خود کنترلی با اضطراب اجتماعی در کودکان۸-۱۳ ساله شهرستان علی آبادکتول،یازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی29 بهمن 1400