چکیده مقاله
بحران جهانی شیوع ویروس کرونا مسائل و مشکلات فراوانی برای تمامی کادر درمانی از جمله پرستاران به همراه داشته است هدف پژوهش حاضر مقایسه میزان استرس و تاب آوری پرستاران بخش کرونایی و بخش عادی بود پژوهش از نوع توصیفی و روش آن علی مقایسه ای است جامعه این پژوهش کلیه پرستاران بخش کرونا و بخش عادی بیمارستان های تهران در سال ۱۳۹۹ بوده که تعداد ۱۲۰ نفر از جامعه مذکور شامل ۶۰ پرستار بخش عادی و ۶۰ پرستار بخش کرونا به روش غیرتصادفی داوطلبانه بعنوان نمونه انتخاب و مورد بررسی قرار گرفته اند ابزارهای جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه تاب آوری کونور ودیویدسون و پرسشنامه استاندارد سیاهه استرس هری بوده است نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد بین دو گروه پرستاران بخش کرونا و پرستاران بخش عادی، در متغیرهای استرس، تاب آوری و مولفه های آن تفاوت معنادار وجود دارد و در آزمون t معلوم شد که پرستاران بخش کرونا میزان استرس بالاتری دارند همچنین میزان تاب آوری در بین پرستاران بخش کرونا بالاتر از پرستاران بخش عادی بود نتیجه گیری: یافته های این بررسی حاکی از آن است که پرستاران بخش کرونا میزان استرس بالاتری دارند و همچنین میزان تاب آوری در بین پرستاران بخش کرونا بالاتر است بنابراین، آموزش مهارتهای مدیریت استرس به این پرستاران در بیمارستان ها و مراکز درمانی می تواند مفید واقع شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سمعیلی، هانیه،1400،مقایسه میزان استرس و تاب آوری پرستاران بخش کرونایی و بخش عادی بیمارستانهای شهر تهران،یازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی29 بهمن 1400