چکیده مقاله
هدف اصلی پژوهش تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر افکار خودکشی نوجوانان بوده است روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشیبا استفاده از طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است جامعه آماری پژوهش شامل نوجوانان مراجعه کننده به مراکزمشاوره در شهر تهران در سال ۱۴۰۰ بوده است از بین جامعه آماری، ۳۰ نفر با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخابشدند، و به طور تصادفی در گروه آزمایش ۱۵ نفر و گواه ۱۵ نفر قرار گرفتند در این پژوهش از پرسشنامه افکار خودکشی برایگردآوری داده ها استفاده شد آزمودنیهای گروه آزمایش به مدت ۸ هفته، هر هفته در یک جلسه درمان ۶۰ ۹۰ دقیقهای درمانطرحواره درمانی را دریافت نموده اند و گروه کنترل مداخله خاصی را دریافت ننمودند روش تجزیه وتحلیل داده های پژوهشیاز تحلیل کوواریانس استفاده شده است یافته ها نشان داد بین میانگین نمره افکار خودکشی پس آزمون در گروه آزمایش وکنترل تفاوت آماری معنی داری وجود دارد بنابراین طرحواره درمانی بر افکار خودکشی نوجوانان تاثیر دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
فرزانه علی مردانی
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی شخصیت، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران
شیرین کریمی
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی شخصیت، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران
فاطمه حامدی فر
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران
مهران محبیان فر
کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
شیوه ارجاع
�لی مردانی، فرزانه و کریمی، شیرین و حامدی فر، فاطمه و محبیان فر، مهران،1401،اثربخشی طرحواره درمانی بر افکار خودکشی نوجوانان،دوازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی31 فروردین 1401