اختلال نقص توجه/ بیش فعالی

چکیده مقاله

اختلال بیش فعالی و فقدان توجه، یک اختلال رفتاری شایع است و حدود ۸ تا ۱۰ درصد کودکان به آن مبتلا هستند احتمالتشخیص این اختلال در پسران سه برابر دختران است، ولی علت این تفاوت هنوز مشخص نشده است کودکان بیش فعال بدونفکر کردن عمل می کنند، بیش از اندازه فعالاند و در تمرکز کردن مشکل دارند آنها غالبا توجه دارند که پدر و مادر چهانتظاری از ایشان دارند، اما برآورده ساختن این انتظار برای آنان مشکل است، چون نمیتوانند آرام بنشینند، دقت کنند و بهجزئیات توجه کنند البته بیشتر بچه ها در سنین خردسالی، خصوصا اگر مضطرب یا هیجان زده باشند، چنین رفتارهایی از خودبروز میدهند، اما در کودکان بیش فعال این علائم در مدت زمانی طولانی وجود دارد و در شرایط و محیط های متفاوت مشاهدهمی شود اختلال بیش فعال به عملکرد خانوادگی، اجتماعی و تحصیلی کودک آسیب میرساند اما با درمان مناسب، میتوان بهکودکان ی اد داد که چگونه با این مشکل کنار بیایند و بر خود تسلط پیدا کنند بیش فعالی یکی از فراوا نترین اختلالاتحرکتی گزارش شده کودکان با نارسایی و یژه در یادگیری است این کودکان در سنین پایین همیشه در حال حرکت و جنبیدنهستند در هیچ جایی آرام و قرار ندارند و رفتاری غیر قابل پیش بین ی از خود نشان میدهند کودکان سنین پایینتر رفتارهاییهمچون صحبت کردن زیاد و دعوای بین خواهر و برادرها، دوستان و همکلاسی ها دارند و در دوره نوجوانی گرچه فعالیت بیشاز اندازه ممکن است وجود نداشته باشد اما نشانه های دی گری مانند مشکلات رفتاری، عزت نفس پا یین، بی توجهی، و یا حتیافسردگی بروز نمای د این چنین رفتارهایی الزاما نادرست نیستند بلکه تعداد دفعات آن بیش از اندازه و خارج از تناسب است گرچه به نظر بعضی گاهی رفتار از نظر کیفی نیز متفاوت، تصادف ی و با سازمان ی افتگ ی کمتری است با ید در نظر داشت کهگرچه بعضی از کودکان با نارسایی ویژه در یادگیری این حالت را از خود نشان میدهند بسیاری از کسانی که نارسا یی دریادگیری ندارند نیز ممکن است بیش فعال باشند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیده فاطمه مهدوی

دانشجوی کارشناسی علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان پردیس فاطمه الزهرای اهواز و آموزگار مقطع ابتدایی

پریناز عبادی

دانشجوی کارشناسی علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان فاطمه الزهرای اهوتز و آموزگار مقطع ابتدایی

مهدوی، سیده فاطمه و عبادی، پریناز،1401،اختلال نقص توجه/ بیش فعالی،دوازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی31 فروردین 1401