بررسی یادگیری و یادداری در آموزش و پرورش و ارائه نکاتی برای یادداری بهتر

چکیده مقاله

به جرات می توان یادگیری را بنیادیترین فرایندی دانست که در نتیجه آن، موجودی ناتوان و درمانده در طی زمان و در تعامل و رشد جسمی به فردی تحول یافته می رسد که توانایی های شناختی و قدرت اندیشه او حد و مرزی نمی شناسد مهم تر اینکه محیط های یادگیری از عناصری تشکیل خواهند شد که در کنار هم معنادار می شوند و ویژگی ها و کیفیت های هرکدام از این عناصر در شکل گیری رفتارهای مختلف موثر می باشند منظور از یادداری به یادسپاری به یادآوردن اطلاعات از حافظه درازمدت است بسیاری از اطلاعاتی را که فکر می شود فراموش شده اند، فراموش نشده اند بلکه هرگز به حافظه درازمدت وارد نشده اند، یعنی آنها را به درستی آموخته نشده اند پس یادگیری واقعی به اندوزش اطلاعات در حافظه درازمدت و فراموشی واقعی به از بین رفتن اطلاعات از این حافظه گفته می شود با این وجود، در مسیر انتقال اطلاعات هم از ثبت حسی به حافظه کوتاه مدت به حافظه درازمدت حذف اطلاعات صورت می پذیرد لذا اطلاعات وارد شده به حافظه دراز مدت، به عکس حافظه های حسی و حافظه کوتاه مدت، هرگز از بین نمی روند و با بودن شرایط مناسب همیشه قابل بازیابی هستند بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی یادگیری و یادداری در آموزش و پرورش و ارائه نکاتی برای یادداری بهتر بود روش پژوهش حاضر از نوع کتابخانه ای و مروری بود یافته ها نشان داد بررسی مبانی نظری یادگیری و یادداری از ضروریات آموزش و پرورش می باشد و درنهایت راهکارهایی برای یادداری بهتر ارائه شد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نادره السادات پارسائیان

کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران، یزد

پارسائیان، نادره السادات،1401،بررسی یادگیری و یادداری در آموزش و پرورش و ارائه نکاتی برای یادداری بهتر،سیزدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی16 تیر 1401