چکیده مقاله
هدف از انجام این پژوهش تاثیر آموزش مثبت اندیشی بر خودتنظیمی هیجانی و رضایت از زندگی دختران در شرف ازدواج شهر همدان بود روش این پژوهش نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل کلیه دختران در شرف ازدواج شهر همدان بود که به شیوه نمونه گیری تصادفی ۳۰ نفر به عنوان گروه آزمایش و ۳۰ نفر به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند و از هر دو گروه پیش آزمون گرفته شد سپس گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه تحت آموزش مهارت های مثبت اندیشی قرار گرفتند و در پایان دوره آموزشی از هر دو گروه آزمایش و کنترل پس آزمون به عمل آمد تا تاثیر آموزش ها مشخص گردد ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه خود تنظیمی هیجانی گراس و جان ۲۰۰۳ ، و پرسشنامه رضایت از زندگی SWLS داینر، ایمونز، لارسن و گریفین ۱۹۸۵ استفاده شد جهت آموزش مهارت های مثبت اندیشی، از یک برنامه درمانی مبتنی بر نظریه ی سلیگمن طی ۸ جلسه ی ۹۰ دقیقه ای استفاده شد تجزیه و تحلیل داده ها نیز با استفاده از نرم افزرا Spss۲۴ و به شیوه تحلیل کوواریانس بود تجزیه و تحلیل داده ها به شیوه تحلیل کوواریانس نشان داد آموزش مثبت اندیشی بر خودتنظیمی هیجانی و رضایت از زندگی دختران در شرف ازدواج موثر است p
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ریفی نیا، رضا و چگنی، فتانه،1401،تاثیر آموزش مثبت اندیشی بر خودتنظیمی هیجانی و رضایت از زندگی دختران در شرف ازدواج،سیزدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی16 تیر 1401