اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نگرش های ناکارآمد زوجین دارای تعارض

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نگرش های ناکارآمد زوجین دارای تعارض انجام شده است روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است جامعه آماری پژوهش شامل زوجین دارای تعارض مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای شهر اصفهان در سال ۱۴۰۱ بود؛ سپس از این جامعه با روش نمونه گیری در دسترس به تعداد ۳۲ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۶نفر و کنترل ۱۶ نفر قرار داده شدند؛ پرسشنامه به کار برده شده برای جمع آوری داده ها، پرسشنامه نگرش های ناکارآمد بود گروه آزمون درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای دریافت کرد و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت یافته ها نشان داد نمرات نگرش های ناکارآمد در پس آزمون نسبت به پیش آزمون در گروه آزمایش معنادار بوده است بنابراین درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نگرش های ناکارآمد زوجین دارای تعارض تاثیر دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شیرین کریمی

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی شخصیت دانشگاه آزاد اسلامی واحد آشتیان، ایران

فاطمه نوری

کارشناسی ارشد روانشناسی شخصیت دانشگاه آشتیان، ایران

سمانه بهارلوئی

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد نجف آباد اصفهان، ایران

مهران محبیان فر

کارشناسی ارشد مشاور خانواده دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، اهواز، ایران

کریمی، شیرین و نوری، فاطمه و بهارلوئی، سمانه و محبیان فر، مهران،1402،اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نگرش های ناکارآمد زوجین دارای تعارض،شانزدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات شانزدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی12 خرداد 1402