چکیده مقاله
در پژوهش حاضر نقش عوامل خانوادگی در پیشرفت دانش آموزان شهر تهران بررسی شده است نمونه تحقیق شامل ۵۰۵ دانش آموز دختر و پسر دوره دبیرستانی در سال تحصیلی۱۳۹۸ ۱۳۹۹ از شهرستان تهران است که به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب شدند والدین دانش آموزان پرسشنامه های شیوه های فرزندپروری بامریند، ابزار سنجش کارکرد خانواده و پرسشنامه تعارضات خانوادگی را دریافت کرده و به سوالات آن پاسخ دادند شاخص های بدست آمده از پرسشنامه ها با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان که بر پایه معدل دانش آموزان در نظر گرفته شده بود، مورد بررسی و تحلیل آماری قرار گرفت نتایج نشان داد که دانش آموزان با جو خانوادگی ناکارآمد به طور معناداری p=۰/۰۳ از نظر وضعیت تحصیلی وضعیت بدتری دارند مولفه های مختلف تعارضات زناشویی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تفاوت معناداری پیدا نکرد وضعیت تحصیلی دانش آموزان خانواده هایی با وضعیت اقتصادی ضعیف در مقایسه با وضعیت اقتصادی بالا در سطح معناداری p=۰/۰۱ بیشتر بود بین وضعیت تحصیلی دانش آموزان و سطح تحصیلات مادر تفاوت معناداری پیدا نشد دانش آموزان دختر از نظر وضعیت تحصیلی بهتر از دانش آموزان پسر بودند p=۰/۰۰۱ نتایج رگرسیون با روش پس رونده نشان داد که متغیرهای ترتیب تولد، سن پدر، سن مادر، درآمد، تعداد فرزندان و متغیرهای حل مشکل، ارتباط و کنترل رفتار از دیدگاه دانش آموزان و نیز متغیرهای ارتباط، همراهی عاطفی و اقتدار منطقی از دیدگاه مادران پیشبینی کننده معنادار وضعیت تحصیلی هستند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پرنده ء، فاطمه،1402،بررسی رابطه عوامل خانوادگی با وضعیت تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر تهران،شانزدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات شانزدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی12 خرداد 1402