اثربخشی شفقت به خود بر ناگویی هیجانی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم

چکیده مقاله

هدف از پژوهش حاضر، اثربخشی آموزش شفقت به خود بر ناگویی هیجانی در دانش آموزان پسر متوسطه دوم شهر ساریبود روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری این پژوهش کلیهدانش آموزان پسر متوسطه دوم مدارس ناحیه یک شهر سار مشغوو به تحصیل در سال ۱۴۰۳ ۱۴۰۲ بودند که متشکلاز ۶۳۷ نفر بودند نمونه ا به حجم ۳۰ نفر از این جامعه به شیوه تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورتتصادفی ساده در گروه های آزمایش و کنترل جایگزین شدند گروه آزمایش در معرض ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای آموزش شفقتبه خود که براساس پروتکل گیلبرت ۲۰۰۹ تنظیم شده بود؛ قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل آموزشی را دریافتنکردند هر دو گروه در مرحله پیش آزمون و پس آزمون پرسشنامه ناگویی هیجانی را تکمیل نمودند تحلیل داده ها بااستفاده از نرم افزار آمار SPSS انجام شد یافته ها نشان داد که آموزش شفقت به خود قادر است بر بهبود ناگویی خلقیدانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم اثرگذار باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عبدالمهدی نوروزی

دانشیار، آموزش متوسطه، اداره آموزش و پرورش شهرستان شاهرود، سمنان، ایران

فاطمه میراج

استادیار، آموزش متوسطه، اداره آموزش و پرورش شهرستان شاهرود، سمنان، ایران

ملیحه مهدیخانی

استادیار، آموزش ابتدایی، اداره آموزش و پرورش شهرستان نکاء، مازندران، ایران

نوروزی، عبدالمهدی و میراج، فاطمه و مهدیخانی، ملیحه،1403،اثربخشی شفقت به خود بر ناگویی هیجانی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم،بیستمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی31 خرداد 1403