بررسی رابطه مثبت اندیشی و تاب آوری با رضایت از زندگی در آموزگاران مقطع ابتدایی شهر شیراز

چکیده مقاله

هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه مثبت اندیشی و تاب آوری با رضایت از زندگی در آموزگاران مقطع ابتدایی بود جامعه ی آماری این پژوهش را، تمامی آموزگاران دوره ابتدایی شهر شیراز که در سال تحصیلی ۱۴۰۱ ۱۴۰۰ مشغول بهتدریس بودند، تشکیل داد که از این جامعه آماری ۸۷۵۰ ، نمونه ای به حجم ۳۶۷ نفر بر اساس جدول کرجسی و مورگان بهروش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شد در این پژوهش برای جمع آوری داده ها از مقیاس رضایت اززندگی رضایت از زندگی توسط داینر و همکاران ۱۹۸۵ ، پرسشنامه مثبت اندیشی اینگرام و وینیسکی ۱۹۸۸ و مقیاستاب آوری کانر و دیویدسون ۲۰۰۳ استفاده شد برای تجزیه و تحلیل داده های به دست آمده از ضریب همبستگی پیرسون وتحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شد نتایج همبستگی پیرسون نشان داد که بین مثبت اندیشی و تاب آوری با رضایت اززندگی آموزگاران رابطه مثبت و معنادار وجود دارد همچنین نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که متغیرهای پیشبین این پژوهش مثبت اندیشی و تاب آوری به طور معناداری رضایت از زندگی را آموزگاران پیش بینی می کنند و روی همرفته ۵ / ۳۱ درصد از واریانس رضایت از زندگی را در آموزگاران تبیین می کنند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

راضیه عباسی

دانشجوی کارشناس ارشد رشته مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیراز

مختار گشتاسبی

کارشناس رشته معارف اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیراز

�باسی، راضیه و گشتاسبی، مختار،1403،بررسی رابطه مثبت اندیشی و تاب آوری با رضایت از زندگی در آموزگاران مقطع ابتدایی شهر شیراز،بیستمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی31 خرداد 1403