تاثیر اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) در بزرگسالی بر کیفیت روابط زناشویی

چکیده مقاله

اختلال نقص توجه/بیش فعالی ADHD در بزرگسالی، نه تنها به عنوان یک اختلال نوروسایکیاتریک پایدار شناخته می شود، بلکه آثار عمیقی بر ابعاد مختلف زندگی فردی و بین فردی افراد مبتلا، به ویژه در حیطه روابط زناشویی دارد پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر علائم ADHD بر کیفیت روابط زناشویی بزرگسالان، به روش مطالعه کتابخانه ای و تحلیل یافته های نظری و تجربی انجام شده است نتایج نشان می دهد که مولفه هایی مانند نقص در تنظیم هیجانی، ضعف در عملکرد اجرایی، تکانشگری و مشکلات ارتباطی ناشی از ADHD، می توانند به بروز تعارضات، کاهش رضایت زناشویی و فرسایش ارتباطی در روابط زوجین بینجامند همچنین شواهد علمی بیانگر آن است که درمان های شناختی رفتاری، آموزش مهارت های ارتباطی و مداخلات روان درمانی، نقش مهمی در بهبود کیفیت این روابط دارند بر این اساس، تشخیص به موقع و ارائه مداخلات روان شناختی موثر برای افراد مبتلا به ADHD در بزرگسالی، به ویژه در زمینه روابط عاطفی و زناشویی، امری حیاتی است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا شکوری جوشقان

دانشجوی کارشناسی روانشناسی،رشته روانشناسی،دانشکده علوم انسانی،دانشگاه بجنورد،بجنورد،ایران

علی بهشتی مطلق

دانشجوی دکتری روانشناسی،دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه محقق اردبیلی،اردبیل،ایران

�کوری جوشقان، زهرا و بهشتی مطلق، علی،1404،تاثیر اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) در بزرگسالی بر کیفیت روابط زناشویی،بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی24 مرداد 1404 · تهران