چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر، تحلیل اثربخشی رویکرد آموزش فراگیر بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری بود آموزش فراگیر به عنوان یکی از رویکردهای نوین نظام های آموزشی، بر اصل برابری فرصت های یادگیری و حضور فعال همه ی دانش آموزان در محیط های آموزشی مشترک تاکید دارد با وجود تاکید اسناد بین المللی و سیاست های ملی بر ضرورت فراگیرسازی آموزش، شواهد تجربی در ایران در خصوص اثر واقعی این رویکرد بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری محدود است از این رو، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی علمی و میدانی این اثر طراحی شد پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کمی و نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه ی آماری شامل دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری پایه های دوم تا پنجم ابتدایی شهر رودسر در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ بود نمونه ای شامل ۵۰ نفر ۲۵ نفر در گروه آموزش فراگیر و ۲۵ نفر در گروه غیر فراگیر با روش ترکیبی هدفمند و تصادفی طبقه ای انتخاب شد ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه نگرش معلمان نسبت به آموزش فراگیر SACIE R ، آزمون پیشرفت تحصیلی در دروس فارسی و ریاضی، و پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی بود داده ها با استفاده از آزمون های آماری تحلیل کوواریانس ANCOVA و رگرسیون چندگانه سلسله مراتبی تحلیل شدند نتایج نشان داد پس از کنترل نمرات پیش آزمون، تفاوت معناداری بین دو گروه در عملکرد تحصیلی مشاهده شد p
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�براهیمی بنکسر، ام البنین،1404،تحلیل اثربخشی رویکرد آموزش فراگیر بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری،بیست و چهارمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و چهارمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی30 آبان 1404