چکیده مقاله
رفتارهای خودآزاری غیرخودکشی گرا در جوامع به ویژه در نوجوانان شیوع بالایی دارد و یکی از نگرانی های اصلی سلامت روانی است هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه ترومای دوران کودکی و حمایت خانواده با خودآزاری غیر خودکشی گرا در دانش آموزان مقطع متوسطه اول و دوم شهر ارومیه بود پژوهش حاضر، ازنظر روش و ماهیت از نوع تحقیقات توصیفی – همبستگی بود جامعه آماری این پژوهش، شامل دانش آموزان مقطع متوسطه اول و دوم شهر ارومیه در نیمه دوم سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ بود که دارای سابقه خودزنی بوده و به مرکز مشاوره آموزش وپرورش ارجاع داده شده بودند؛ بنابراین نمونه آماری ۳۰۰ نفر در نظر گرفته شد و شیوه نمونه گیری نیز به صورت در دسترس بود ابزارهای این پژوهش، شامل پرسشنامه خودآزاری سانسون و همکاران ۱۹۹۸ ، مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ۱۹۸۸ و پرسشنامه ترومای دوران کودکی برنستاین بود به منظور تجزیه وتحلیل داده ها پژوهش از نرم افزار SPSS۲۷ استفاده شد نتایج نشان داد بین حمایت خانواده با خودآزاری غیرخودکشی گرا در نوجوانان رابطه معکوس و معناداری وجود داشت، همچنین بین ترومای دوران کودکی با خودآزاری غیر خودکشی گرا در نوجوانان رابطه مثبت و معناداری وجود داشت نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که ترومای دوران کودکی و حمایت خانواده به ترتیب با ضریب بتای ۰ ۲۶۰ و ۰ ۴۷۳ میزان خودآزاری غیر خودکشی گرا در دانش آموزان را تبیین کردند
کلیدواژهها
نویسندگان
فرشته قره شعبانی
دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارومیه
شیوه ارجاع
قره شعبانی، فرشته،1404،رابطه ترومای دوران کودکی و حمایت خانواده با خودآزاری غیرخودکشی گرا در دانش آموزان مقطع متوسطه اول و دوم شهر ارومیه،بیست و چهارمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و چهارمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی30 آبان 1404