چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی دو رویکرد مداخله ای آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی MBCT و درمان شناختی رفتاری CBT بر کاهش پرخاشگری و افزایش خودکنترلی در کارکنان نیروی انتظامی بود این پژوهش به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل انجام شد جامعه آماری شامل کلیه کارکنان نیروی انتظامی استان مرکزی در سال ۱۴۰۳ بود از میان آن ها، ۴۵ نفر و تعهد به شرکت در تمام جلسات، به صورت داوطلبانه انتخاب و به شکل تصادفی در سه گروه MBCT، CBT و کنترل؛ هر گروه ۱۵ نفر جای گرفتند ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه پرخاشگری باس و پری BPAQ؛ پایایی ۰ ۸۷ و مقیاس خودکنترلی تانجنی پایایی ۰ ۸۱ بود مداخلات در قالب ۸ جلسه هفتگی ۹۰ دقیقه ای طی ۸ هفته اجرا شد داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس ANCOVA تحلیل شدند نتایج نشان داد هر دو مداخله در کاهش معنادار پرخاشگری و افزایش خودکنترلی موثر بودند اثربخشی آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی نسبت به درمان شناختی رفتاری بیشتر بود اندازه اثر برای کاهش پرخاشگری η²=۰ ۳۳ و افزایش خودکنترلی η²=۰ ۲۸ در گروه ذهن آگاهی بالاتر گزارش شد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�معه، محمد،1404،مقایسه اثربخشی آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان شناختی-رفتاری بر کاهش پرخاشگری و افزایش خودکنترلی در کارکنان نیروی انتظامی،بیست و چهارمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و چهارمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی30 آبان 1404