چکیده مقاله
حیات اجتماعی همواره و بدون درنگ در حال تغییر و تبدیل است، هر روز پدیده جدیدی حادث می شود که روز قبل تصوروقوع آن نمی رفت حدوث این پدیده ها موجب بروز روابط جدیدی میان اشخاص می گردد و ظهور این روابط مستلزم تعیین قواعدخاص جهت تنظیم و تنسیق روابط اجتماعی مرتبط با آن و حل و فصل معضلات ناشی از جریان مزبور است همین امر موجبجریان پیوسته و بدون وقفه قانونگذاری می شود و با حدوث هر پدیده اجتماعی، قانون جدیدی جهت تنظیم روابط اجتماعی ناشیاز آن وضع و به مرحله اجرا درمیآید نتیجه استمرار قانونگذاری، تصویب و وضع فزاینده انبوه قوانینی است که همه ساله درمجموعه های قانونی انباشته می شود و در نتیجه جریان موصوف منجر به وضع هزاران عنوان قانونی در سال های متمادی می گرددو با اجرای قوانین جدید، بسیاری از قوانین پیشین از حیطه اجرا خارج می شوند و قابلیت استناد خود را در مناسبات جدیداجتماعی از دست می دهند بنابراین قانونگذار یا صریحا به نسخ آنها می پردازد و یا با وضع قانون جدید، قوانین مزبور ضمنا منسوخمی شود و یا عملا در مجمو عه های قانونی مدفون می شود و روشن است که استمرار چنین جریانی نه فقط مجریان قانون را دراجرای آن دچار سرگردانی می نماید بلکه امر تحقیق و حتی قانونگذاری را با چالش های عمده روبرو می سازد در این پژوهش بهروش های تنقیح و اصول و قواعد حاکم بر آن و مرجع صالح برای انجام آن پرداخته شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�قامحمدی، مریم،1400،راهکارهای تنقیح قوانین،هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی14 آبان 1400