چکیده مقاله
حقوق کیفری، اراده قانونگذار به صورت مجموعه مقررات و قوانین تعیین کننده عناوین مجرمانه و اعمال مجازات های متناسب باآنها است که اندیشه های حقوقدانان را جهت کنترل دولت ضمن جرمانگاری رفتارهای نامشروع و غیرقانونی تبیین می کند درتحقق جرم، علاوه بر جرم انگاری فعل یا ترک فعل مخالف الزامات قانونی و نیز نقض مقررات قانونی در عالم خارج از طریق رفتارفیزیکی مجرمانه، احراز قصد مجرمانه یا تقصیر جزایی در تحمیل مسئولیت کیفری و تعیین میزان سرزنش پذیری مرتکبالزامی است قابلیت سرزنش، زیرساخت جرمانگاری است که عنصر معنوی در تعیین میزان سرزنش پذیری مرتکب رفتارمجرمانه نقش تعیین کننده ای دارد و هدف پژوهش پیشرو جهت واکاوی جایگاه نیت در عنصر روانی را متذکر می گردد منظور از عنصر معنوی در جرم، وجود سوءنیت مجرمانه و اندیشه عامدانه مرتکب در نقض اوامر و نواهی قانونگذار با علم و ارادهبر تحقق نتیجه مجرمانه است هسته مرکزی عنصر معنوی در جرم، نیت و قصد واقعی مرتکب در انتخاب ارادی و آگاهانهنتیجه مجرمانه است در این پژوهش نتایج حاصل از واکاوی جایگاه نیت در عنصر روانی جرم در قالب سوءنیت و حسن نیتمورد بررسی قرار گرفته است؛ زیرا ذهنیت و نیت درونی متهم، قبل یا حین ارتکاب جرم، در تعیین نوع و میزان مسئولیتکیفری و قابلیت سرزنش متهم نقش به سزایی دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بار گلباغی ماسوله، سیدعلی و پورباقی، مریم،1402،واکاوی جایگاه نیت در عنصرروانی در فرض پذیرش عنصر معنوی در نظام حقوقکیفری،پانزدهمین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضایی27 مرداد 1402