حقوق کودک در رابطه با حضانت در حقوق ایران و اسناد بین المللی

چکیده مقاله

حضانت به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای حقوق خانواده، بیانگر رابطه ای عمیق میان حقوق والدین و مصالح کودک است در حقوق ایران، حضانت نه صرفا حقی برای والدین بلکه تکلیفی قانونی و اخلاقی محسوب می شود که هدف آن تامین سلامت جسمی، روانی و تربیتی کودک است قانون گذار ایرانی در مواد ۱۱۶۸ تا ۱۱۷۹ قانون مدنی و سایر مقررات مرتبط، مصلحت طفل را محور تصمیم گیری های قضایی و خانوادگی قرار داده است از دیدگاه فقه امامیه نیز، حضانت بر پایه ی حفظ نسب، عاطفه مادری و تامین منافع کودک تفسیر می شود در این پژوهش، مفهوم و مبانی حضانت، حقوق مالی و غیرمالی مرتبط با آن، و جایگاه مصلحت کودک در نظام حقوقی ایران مورد بررسی قرار گرفته است نتایج مطالعه نشان می دهد که حقوق ایران، ضمن توجه به اصول دینی و اخلاقی، در موارد متعددی با معیارهای جهانی حمایت از کودک هم راستا است با این حال، کاستی هایی نظیر عدم پیوستن ایران به برخی معاهدات بین المللی، نداشتن سازوکارهای حمایتی اجتماعی گسترده، و نبود تعریف دقیق از مفهوم «مصلحت عالیه کودک» همچنان چالش برانگیز است به طور کلی، حضانت در نظام حقوقی ایران بر پایه ی دو رکن اساسی یعنی حفظ مصلحت کودک و پایبندی والدین به وظایف تربیتی و حمایتی استوار است تقویت بعد حمایتی از کودک، ایجاد رویه های واحد در محاکم و بازنگری در برخی مواد قانون مدنی می تواند زمینه ساز هم گرایی بیشتر میان موازین داخلی و استانداردهای جهانی حمایت از حقوق کودک گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حوریه سادات ضعیف السادات

دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه حقوق، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران

مسعود نادری اناری

گروه حقوق، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران

�عیف السادات، حوریه سادات و نادری اناری، مسعود،1404،حقوق کودک در رابطه با حضانت در حقوق ایران و اسناد بین المللی،بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی30 آبان 1404