چکیده مقاله
گسترش فناوری های غیرمتمرکز مبتنی بر بلاک چین، ضمن ارتقای شفافیت و حذف نهادهای واسط، زمینه ساز بروز اشکال نوینی از جرایم سایبری و مالی شده است ماهیت توزیع یافته، ناشناس و فرامرزی این فناوری ها، چالش های عمیقی در حوزه های شناسایی عاملان، انتساب مسئولیت و اعمال صلاحیت قضایی پدید آورده است پرسش اصلی این پژوهش آن است که بر اساس قواعد موجود حقوق بین الملل، به ویژه اصول مندرج در پیش نویس مواد مسئولیت دولت ها برای اعمال متخلفانه بین المللی ARSIWA و کنوانسیون بوداپست درباره جرایم سایبری، تا چه حد دولت ها مکلف به پیشگیری، کنترل و پاسخ گویی در قبال جرایم ناشی از فناوری های غیرمتمرکز هستند این مطالعه با رویکردی توصیفی–تحلیلی و تطبیقی، اسناد الزام آور بین المللی، رویه های حقوقی و گزارش های فنی نهادهایی همچون FATF، OECD، IMF و اتحادیه اروپا از جمله مقررات MiCA و TFR قاعده سفر که الزامات ردیابی انتقالات رمزارزی را تعیین می کند بلاک چین را بررسی می کند یافته ها نشان می دهد که گرچه اصل «دقت لازم» Due Diligence به عنوان یکی از تعهدات دولت ها در فضای سایبری به رسمیت شناخته شده است، ساختار غیرمتمرکز بلاک چین موجب خلا در قابلیت انتساب و نظارت موثر شده است در نهایت، این پژوهش نشان می دهد که تحقق مسئولیت بین المللی در عصر فناوری های غیرمتمرکز، مستلزم بازتعریف تعهدات دولت ها، تقویت همکاری فرامرزی و ایجاد چارچوب های هماهنگ نظارتی تحت رهبری نهادهای بین المللی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمودی، سینا،1404،مسئولیت بین المللی دولت ها در پیشگیری و کنترل جرایم ناشی از فناوری های غیرمتمرکز مبتنی بر بلاک چین،بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی30 آبان 1404