چکیده مقاله
پدیده قراردادهای هوشمند، به عنوان یکی از دستاوردهای نوین در عرصه دیجیتالی، چشم انداز تازه ای را پیش روی نظام های حقوقی و سازوکارهای تجاری جهانی گشوده است این قراردادها، که بر پایه خوداجرا بودن و حذف واسطه ها شکل می گیرند، در عمل با چالش های حقوقی گوناگونی مواجه اند؛ از جمله ابهام در شناسایی ماهیت حقوقی، و تعارض با اصول سنتی قراردادها، همچنین دشواری در احراز قصد و رضایت طرفین، و پیچیدگی در تعیین قانون حاکم بر قرارداد میان کشورها در بستر تجارت بین الملل، این چالش ها نه تنها موجب بی ثباتی در روابط تجاری می شوند، بلکه ضرورت بازنگری در قواعد حل وفصل اختلافات را نیز مطرح می سازند نهاد داوری، به عنوان سازوکاری منعطف و فراملی، نقشی بنیادین در پاسخ گویی به این نیاز ایفا می کند؛ زیرا می تواند با تفسیر نوگرایانه از اصول حقوقی، با فناوری های نو، و امکان بهره گیری از داوران متخصص، بستر اعتماد و امنیت حقوقی طرفین را فراهم آورد نوآوری این پژوهش در تحلیل میان قالب های دیجیتالی و ارائه چارچوبی است که در آن داوری بین المللی به عنوان پاسخ موثر به بحران های اجرایی قراردادهای خودکار در تجارت جهانی معرفی می شود نهاد داوری به دلیل دارا بودن سه ویژگی انعطاف پذیری، تخصصی بودن و فرا ملیتی بودن، نقش بنیادین در پاسخگویی به این نیاز ایفا میکند بررسی ها نشان می دهد که آینده داوری در عرصه بین الملل بدون درک دقیق از منطق فناوری های قراردادهای هوشمند، در معرض چالش مشروعیت و کارآمدی قرار خواهد گرفت این پژوهش با بهره گیری از روش تحلیل محتوای کیفی و مطالعه اسناد کتابخانه ایی انجام شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قنبری، نگار و معتمدی، مژده و استکی، پریسا،1404،چالش های حقوقی اجرای قرارداد هوشمند در تجارت بین الملل و نقش نهاد داوری در حل اختلافات ناشی از آن،بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی30 آبان 1404