چکیده مقاله
سیستم اتوبوس شهری یکی از اساسیترین ارکان حمل و نقل عمومی در شهرها به شمار میآید و افزایش کارایی و مطلوبیت این سیستم همواره مورد توجه برنامهریزان و گردانندگان سیستم حمل و نقل بودهاست طراحی شبکه خطوط به عنوان اولین و مهمترین گام در فرایند برنامه ریزی سیستماتوبوسرانی، نقشبسیار مهم و کلیدی را در این خصوصدارا میباشد اما علیرغم مطالعات بسیاری که تا کنون بر روی این مسئله انجام شده است، طراحی شبکه اتوبوسرانی در کشور ما همچنان به صورت دستی و بر مبنای قضاوت مهندسی صورت میگیرد در مطالعه حاضر سعی شده است تا با معرفی یکروش ابتکاری برای طراحی شبکه و مقایسه عملکرد شبکه حاصل با شبکه وضع موجود که به صورت دستی و سنتی ایجاد شدهاست، لزوم طراحی شبکه نشان داده شود روش ارائه شده بر روی شبکهمعابر شهر کاشان پیاده شده و نتایج در قالب 7 شاخص عملکردی ارائه گردید نتایج تحلیل نشان دادند که طراحی شبکه با روشهای علمی نتایج بهتری را هم از دیدگاه استفاده کنندگان و هم ازدیدگاه گردانندگان سیستم نسبت به طراحیهای سنتی، در پی خواهد داشت و در صورت اجرای شبکه حاصل، علاوه بر افزایشمطلوبیت، تا حد بسیاری از هزینههای سیستم نیز کاسته میشود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نجبری، اندیشه و شریعت مهمینی، افشین،1391،لزوم طراحی شبکه خطوط اتوبوسرانی: مطالعه موردی شهر کاشان،یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران2 اسفند 1390 · تهران