چکیده مقاله
به منظور مدیریت ایمنی راهها، مدیران و سیاستگذاران نیازمند بینش مناسبی از سطوح ایمنی راهها، متغیرهای تشریح کننده این سطوح و تاثیرات مورد انتظار از طرحهای ایمنی میباشند با توجه به محدودیتها و مشکلات مرتبط با داده های تصادف و نیاز به بررسی اقدامات ایمنی ترافیک در زمان کمتر و به صورت کارآمدتر، استفاده از شاخص های تداخل ترافیکی 1 در سالهای اخیر توسعه بیشتری پیدا کرده است یکی از شاخصهای تداخل ترافیکی که برای ارزیابی ریسک وقوع تصادف جلو به عقب و شدت ناشی از آن مورد استفاده قرار میگیرد، نسبت فاصله توقف PSD است این شاخص از آن جایی که ضمن در نظر گیری نزدیکی مکانی دو وسیله نقلیه، سرعت آنها را نیز در نظر میگیرد حائز اهمیت است در این مقاله به ارائه روشی جهت استفاده از شاخص PSD برای بررسی ریسک وقوع تصادفات متقاطع پرداخته شده است در این روش وسایل نقیه به صورت مستطیلی فرض گردیده و برای تعیین نقطه برخورد و مقادیر مورد نیاز برای تعیین شاخص PSD از ترکیبهای گوشه و کناره خوردروها استفاده شد پس از حل مثالهای موردی مشخص شد که شاخص PSD علاوه بر ارزیابی ریسک وقوع برخورد، پیامدها و شدت ناشی از آن را نیز پیش بینی میکند و از این حیث نسبت به شاخص زمان تا تصادف TTC عملکرد بهتری دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
میرزا بروجردیان، امین و کریمی، ارسطو،1391،توسعه مفهوم شاخص نسبت فاصله توقف برای ارزیابی ریسک وقوع تصادفات متقاطع،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک1 اسفند 1391 · تهران