طراحی سیستم ارزیابی سیاستهای توسعه شهری حمل و نقل محور با اتکا بر مدلهاییکپارچه شهری (بررسی موردی: مترو تهران)

چکیده مقاله

کارایی حمل و نقل عمومی، بستگی زیادی به تراکم جمعیت، تراکم اشتغال و قابلیت دسترسی دارد؛ از این رو نحوه مدلسازی و چگونگی اثرگذاری این عوامل بر پیش بینی تقاضای مسافر خطوط مترو، جهت اثبات کارایی سیاست جایگزین توسعه شهری با محوریت حمل و نقل عمومی انبوه TOD اهمیت ویژه ای دارد این کنکاش پس از بررسی روشهای کنونی برآورد اثرات طرح های کاربری زمین و حمل و نقل در دنیا، به بررسی مدل موجود کلان برآورد تقاضای سفر شهر تهران، به لحاظ کارایی آن در تخمین اثرات سیاست TOD در قالب مجتمع های ایستگاهی مترو می پردازد در بررسی مدل موجود پس از تعیین جایگاه کلی به لحاظ قابلیت مدلسازی کاربری زمین حمل و نقل، نقاط ضعف آن در برآورد صحیح حضور سیستم جدید مترو ارائه می گردد پس از تحلیل و بررسی، توجه به اثرات کاربری زمین و حمل و نقل بر یکدیگر خصوصاً در کلان شهر ها از جمله تهران و به طور ویژه توجه به سیاست TOD به عنوان یکی از راه حلهای اصلی در کاهش عواقب منفی طرحهای توسعه شهری و حمل و نقل پیشنهاد می شود همچنین مدلسازی صحیح اثرات این سیاست با اعمال ناهمفزودگی بیشتر، برقراری ارتباط با GIS و غیره جهت دستیابی به مدل ایده آل یکپارچه کاربری زمین حمل و نقل با بهبود مدلهای موجود و ساخت مدلهای جدید پیشنهاد می شود بر این اساس پس از تحلیل و بررسی نحوه برآورد تقاضای مسافر مترو توسط مدل موجود پیشنهاداتی جهت اصلاح روش پیش بینی تغییر کارایی مترو به این شرح ارائه می گردد اولاً، دخالت اثرات تغییر قابلیت دسترسی بر تولید و جذب سفر با ساخت تابع جدید دسترسی، ثانیاً، ساخت مدل توزیع سفر جاذبه دوقیدی با بکارگیری مطلوبیت متوط وسیله سفر، ثالثاً، اصلاح مدل اتخاب وسیله با ورود دو متغیر هزینه سفر و سطح درآمد مسافرین در توابع مطلوبیت وسیله

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد کیان پور

کارشناسی ارشد مهندسی عمران گرایش مهندسی برنامه ریزی حمل و نقل، رئیس

کیان پور، محمد،1391،طراحی سیستم ارزیابی سیاستهای توسعه شهری حمل و نقل محور با اتکا بر مدلهاییکپارچه شهری (بررسی موردی: مترو تهران)،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک1 اسفند 1391 · تهران