چکیده مقاله
امروزه حمل و نقل به نوبه خود در پیشبرد اهداف کشورها نقش عمدهای را داشته و دارد همچنین کاربری زمین نیز یکی از مباحث اصلی در برنامه ریزی منطقه ای می باشد و بکارگیری یک کاربری در یک منطقه، نیاز به شناخت ویژگیها و نیازهای آن کاربری دارد از سوی دیگر شهرهای جهان در آینده شاهد افزایش آلودگی هوای ناشی از فعالیتهای شهری اقتصادی اجتماعی در زمینه حمل و نقل و ترافیک خواهند بود بنابراین برنامه ریزی و تعیین ظرفیت زیست محیطی، فعالیتهای اقتصادی، حمل و نقلی و ترافیکی با توجه به معیار آلودگی هوا تلاشی است برای فراهم آوردن یک ابزار برای ارزیابی پروژههای اقتصادی، اجتماعی، کاربری زمین، حمل و نقل و ترافیکی در سطوح محلی، منطقهای، شهری و کلانشهری و یا به عبارت دیگر گامی است در جهت کنترل میزان آلایندهها در حد مجاز و کاهش آسیب به محیط زیست بنابراین با توجه به اینکه در اکثر مدلهای کلاسیک تقاضای حمل و نقل، کاربری زمین و یا کیفیت هوا ناشی از حمل و نقل از مدلهای مختص و جداگانه استفاده میشود و روابط بین مدلهایی که در قالب سه مجموعه مذکور قرار گیرند بصورت واضح مشخص نمیباشد این پژوهش به منظور بررسی نوع و میزان ارتباط بین متغیرها در موارد ذکر شده شکل گرفته و تلاشی در جهت بررسی اثرات متقابل اشکال شهری، کاربری زمین، تقاضای حمل و نقل درون شهری و کیفیت هوای ناشی از حمل نقل بویژه آلاینده CO مونواکسید کربن و NOX اکسیدهای نیتروژن منتشره از خودروها و توسعه مدلی یکپارچه در همین خصوص با هدف کاهش تأثیرات منفی بر روی کیفیت هوا، عملکرد مناسبتر کاربریها، کاهش ترافیک و ازدحام درون شهری می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
حسن پارسای
کارشناس ارشد حمل و نقل و ترافیک، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه علوم و
محمود صفارزاده
استاد، دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرستهران، ایران
غلامرضا شیران
استاد یار، دانشکده حمل و نقل، دانشگاه اصفهان، ایران
شیوه ارجاع
پارسای، حسن و صفارزاده، محمود و شیران، غلامرضا،1391،مدل یکپارچه آلودگی هوا، کاربری زمین و تقاضای حمل و نقل در مناطق شهری ابزاری برایارزیابی پروژههای حمل و نقلی و شهرسازی (مطالعه موردی شهر تهران)،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک1 اسفند 1391 · تهران